RE: Παρουσιαστής TEDxUniversityOfMacedonia2019 – Θανάσης Αλευράς

RE: Παρουσιαστής TEDxUniversityOfMacedonia2019 – Θανάσης Αλευράς

Ο Θανάσης Αλευράς είναι ηθοποιός, χαρακτηρίζει τον εαυτό του και ως performer και είναι ο φετινός παρουσιαστής του TEDxUniversityOfMacedonia. Ένας άνθρωπος που τον χαρακτηρίζει ο πολυμορφισμός και έχει παρουσιαστεί στον κόσμο με πολλά πρόσωπα. Κοινός παρονομαστής σε κάθε του καλλιτεχνικό εγχείρημα είναι η σχέση που έχει αναπτύξει ως ηθοποιός με τον άνθρωπο και η αγάπη του για αυτό που κάνει. Μια χιλιοειπωμένη φράση, που η αλήθεια της είναι η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη για κάθε άνθρωπο.

Το βασικό στοιχείο της φύσης της δουλειάς ενός ηθοποιού είναι η προσαρμογή και η εισχώρηση στον χαρακτήρα ενός ρόλου. Πώς βιώνετε και πως θα περιγράφατε εσείς προσωπικά την διαδικασία της διαχείρισης αυτών των αλλαγών και των μεταπτώσεων ενός χαρακτήρα σε συνάρτηση με την προσωπική σας ζωή; Πόσες ζωές άλλων έχετε ζήσει;

Η τέχνη του θεάτρου και του «πλάθοντας έναν ρόλο» είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι αισθήσεων και παραισθήσεων, βαθιά ανθρώπινο και υπαρξιακό ενώ ταυτόχρονα δαιμονικό και θείο! Δεν μπορώ να σας περιγράψω με λέξεις πως γίνεται κάτι τέτοιο γιατί η διαδικασία είναι πρώτα ψυχική και μετά εγκεφαλική. Ο ηθοποιός έχει πρώτα να μιλήσει τα λόγια της ψυχής του συγγραφέα και μετά του ρόλου. Το σίγουρο είναι πως δεν είναι εύκολη η ρουτίνα της εργασίας του ηθοποιού. Κάθε μέρα ίδια ώρα, είτε βρέχει είτε χιονίζει, ανεξάρτητα με το αν είναι καλά στην προσωπική του ζωή, οφείλει να είναι στο τρίτο κουδούνι έτοιμος να παίξει. Αν και για μένα αυτό είναι το λιγότερο. Η πιο επίπονη διαδικασία, εκτός από την επανάληψη, είναι η απαίτηση να είσαι υγιής, φρέσκος και αθώος για να αφηγηθείς την ιστορία εκ νέου σε καινούριους θεατές. Όσο και να αποστασιοποιηθείς, δεν γίνεται να μην γίνουν κομμάτι σου τα στοιχεία και οι ποιότητες του ρόλου.. Δεν γίνεται να μην τους κουβαλήσεις και στο σπίτι σου και στις σχέσεις σου! Κι αυτό δεν είναι εύκολο!

«Ο ηθοποιός παίζει κάθε μέρα με το νευρικό του σύστημα.»

Έλλη Λαμπέτη

Από την άλλη ένας ηθοποιός ζει σε μια του ζωή τόσες εκστατικές στιγμές που κανένα άλλο επάγγελμα δεν μπορεί να προσφέρει. Ούτε η ίδια η ζωή πολλές φόρες! Κι επειδή αναγκαζόμαστε να κατανοήσουμε τους ρόλους μας και να τους αγαπήσουμε, οι ηθοποιοί αγαπάμε τον άνθρωπο και ξέρουμε πως όλοι είμαστε τα πάντα κι έτοιμοι ανάλογα με την περίσταση να δείξουμε το καλό ή το κακό μας πρόσωπο. Κάπως έτσι..

Και φέτος συμμετείχατε με μεγάλη επιτυχία στην πρωτότυπη και πολύ επιτυχημένη παράσταση “Η ταράτσα του Φοίβου”. Επιπλέον, έχουμε δει ξανά στο παρελθόν πως ασχολείστε με συνδυαστικά εγχειρήματα που απαιτούν συχνές μεταμορφώσεις. Νιώθετε πως με αυτόν τον τρόπο ισορροπείτε περισσότερο καλλιτεχνικά; Αυτός ο πολυμορφισμός νιώθετε πως σας ολοκληρώνει σαν καλλιτέχνη ή είναι μια προσαρμογή στις απαιτήσεις των καιρών;

Ήταν το δεύτερο καλοκαίρι που συναντήθηκα με το Φοίβο και την υπέροχη ομάδα στην ταράτσα του και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτήν μας τη συνάντηση μιας και έχουμε να κάνουμε πολλά ακόμα! Το βαριετέ αυτό θέαμα δεν είναι πρωτότυπο στην Ελλάδα. Είναι βαθιά ελληνικό είδος με έντονα επιθεωρησιακά στοιχεία. Νούμερα, μονόλογοι, μουσική, χορεύτριες, ταχυδακτυλουργοί, η εποχή των αναψυκτηρίων… Πρωτότυπος ήταν  ο απενοχοποιημένος τρόπος του Φοίβου που συνέθεσε όλα αυτά τα είδη και μιλήσαμε μεσώ της σάτιρας για πολλά θέματα.

Προσωπικά τέτοιου είδους θεάματα τα κάνω από την αρχή της διαδρομής μου. Από τους «Ήρωες» της Ελένης Γκασούκα μέχρι τις επιθεωρησιακές μου εμφανίσεις σε μουσικά προγράμματα όλα αυτά τα χρονιά. Η πλειοψηφία του κόσμου βέβαια με γνώρισε από το show μεταμορφώσεων «Your face sounds familliar». Δεν είμαι μίμος με την νεοελληνική έννοια της λέξης, είμαι ηθοποιός που αγαπώ την επιθεώρηση και τη σάτιρα! Και το perfomer μου αρέσει.. Έτσι λίγο πιο αμερικάνικο.. αυτή είναι η ψυχοδομή μου και επ’ουδενί καμιά προσαρμογή στις απαιτήσεις των καιρών. Άσε που πάντα προηγούμασταν του καιρού!

Πολλές από τις δράσεις στις οποίες έχετε συμμετάσχει έχουν χαρακτήρα προσφοράς. Ποια η αξία της προσφοράς και του εθελοντισμού στην ζωή σας και ποια η θέση της ιδανικά αλλά και ρεαλιστικά στην σημερινή πραγματικότητα;

Μεγάλη κουβέντα!! Δεν μπορώ να μιλήσω εγώ για τον εαυτό μου όσον αφορά την κοινωνική προσφορά και τον εθελοντισμό όταν εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι θαυμαστοί. Άνθρωποι που προσφέρουν έργο επί της ουσίας και τον εαυτό τους σε κοινωνικές δράσεις… Και μάλιστα τόσο αθόρυβα! Ο εθελοντισμός στην πράξη σημαίνει βοηθάω κάποιον που έχει ανάγκη. Προσφέρω χωρίς χρηματικό αντίτιμο. Συμβάλλω στην προσπάθεια για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Και για μένα αυτό έχει τεράστια άξια. Κάνω λοιπόν ο,τι μπορώ! Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια η εθελοντική προσφορά όλο και μεγαλώνει. Πιστεύω πως ενσωματώνεται στην κουλτούρα μας σε μια εποχή που όλα αξιολογούνται σύμφωνα με την χρηματική τους άξια. Όμως εδώ είναι που το ζήτημα γίνεται πιο σύνθετο… Η δύναμη του εθελοντισμού δεν πρέπει να αντικαταστήσει το κράτος. Ένα  κοινωνικό κράτος δικαίου που οφείλει να στηρίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα!!! Γι’αυτό ας μην ξεχνάμε πως το κράτος, οι κυβερνήσεις είμαστε εμείς!! Ο καθρέφτης μας! Η προσφορά δεν έγγυται μόνο σε ζητήματα πράξης αλλά και συνείδησης.

Παλαιότερα η πρόσβαση στην τέχνη, από θεατρικές παραστάσεις μέχρι συναυλίες, αποτελούσε σε πολλές περιπτώσεις προνόμιο. Παράλληλα, η τηλεόραση για πολλά χρόνια υπήρξε στην καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου η βασικότερη πηγή θεάματος. Στην σημερινή Ελλάδα, εν μέσω οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής κρίσης, όπου ταυτόχρονα δεχόμαστε άκριτη υπερπληροφόρηση, κατά πόσο θεωρείτε ότι διατηρείται η ισορροπία ανάμεσα στην ψυχαγωγία και την διασκέδαση; Έχει γίνει η τέχνη πιο προσβάσιμη ή πιο εύπεπτη;

Καταλαβαίνω τι εννοείς προνόμιο. Ειδικά εγώ που είμαι παιδί της επαρχίας. Αλλά δεν συμφωνώ κιόλας. Μέχρι η τηλεόραση να μας βιδώσει στον καναπέ και να γίνει μέρος της ζωής μας γέμιζαν τα θέατρα με περιοδεύοντες θιάσους, οι συναυλίες στα γήπεδα, τα σινεμά μέχρι και στις τελευταίες πλατείες των χωρίων. Και πάντα η τέχνη στην ουσία της ήταν ένα λαϊκό θέαμα κι έτσι πρέπει. Μετά ήρθε η τηλεόραση που έφτασε σε κάθε σπίτι και χωρίς εισιτήριο. Έχουν γίνει αριστουργήματα στην τηλεόραση. Αλλά και χυδαιότητες. Έτσι σιγά σιγά άρχισε να διαμορφώνει κουλτούρα. Τώρα μεταξύ ψυχαγωγίας και διασκέδασης, που κι αυτή είναι ψυχαγωγία ή μάλλον πιο σωστά μεταξύ ψυχαγωγίας και χυδαιότητας, εγώ δεν δικαιούμαι να μιλήσω. Ο καθένας σ’αυτήν την υπεραγορά τέχνης και θεάματος είναι ελεύθερος να επιλέξει το προϊόν που τον ικανοποιεί! Επιλογή!

Ο Θανάσης Αλευράς κάνει Reboot στις 30 Νοεμβρίου!

 

Μάρθα Κωταΐδου

Φοιτήτρια Πληροφορικής στο Αριστοτέλειο. Ενδιαφέροντα ο κινηματογράφος, η μουσική, τα βιβλία και τα ταξίδια. Κύριο μέσο έκφρασης το γράψιμο. Θέλω να πιστεύω πως όλα μεταβάλλονται και εξελίσσονται.
Close Menu