RE: Ομιλητές TEDxUniversityOfMacedonia2019 – Κωστής Ζαφειράκης

RE: Ομιλητές TEDxUniversityOfMacedonia2019 – Κωστής Ζαφειράκης

Πολυπράγμων και μάλιστα επιτυχημένος, ο Κωστής Ζαφειράκης είναι ένας δημοσιογράφος με όλη την έννοια της λέξης. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που αγαπάει τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα, την ιστορία της και το ελληνικό τραγούδι. Τον γνωρίσαμε ως παρουσιαστή στα ταξιδιωτικά ντοκιμαντέρ «Exodus», «Οξυγόνο», «Ι love GR», αλλά και μέσα από την ανεπανάληπτη εκπομπή του «Απόψε κάνεις μπαμ». Κρυφό του ταλέντο είναι να γράφει σενάρια για σήριαλ, όπως το «Ένα μήλο την ημέρα», ενώ επίσης μετρά και δυο story telling παραστάσεις («Αγελάδες και Διαφωτισμός» και «Κρουαζιέρα»). Αυτόν τον καιρό εργάζεται στον ραδιοφωνικό σταθμό «Μήνυμα», όπου συνδυάζει δυο μεγάλες του αδυναμίες, τη δημοσιογραφία και τη μουσική.

Σε ποια ηλικία γίνατε χορτοφάγος και πώς πήρατε τότε αυτήν την απόφαση;

Όταν ήμουν μωρό, η γιαγιά μου είχε βρει ένα έξυπνο κόλπο για να τρώω κρέας, μιας κι εγώ αντιδρούσα, ενστικτωδώς. «Κωστάκη, αυτό το κρέας το κόψαμε από το δέντρο, δεν έχουμε σφάξει κανένα ζώο». Είμαι λοιπόν χορτοφάγος εξ απαλών ονύχων, που λένε. Η εξήγηση είναι απλή: οι γονείς της μαμάς μου ήταν κτηνοτρόφοι- υπάρχει μάλιστα μια φωτογραφία μου, βρέφος, να κοιμάμαι στην ράχη μιας αγελάδας. Είναι εντελώς ινδική η σχέση μου με τις αγελάδες. Ως την εφηβεία μου, έτρωγα μόνο κεφτέδες και μπιφτέκια, κι αυτά γιατί υπήρχε η πίεση από το σπίτι. Ωστόσο αντιστεκόμουν- δεν έχω δοκιμάσει ποτέ κοτόπουλο, κυνήγι, χοιρινό, κατσίκι. Ένα Πάσχα θυμάμαι, μου έβαλε με το ζόρι η νονά μου στο στόμα μια πιρουνιά αρνί και μου ήρθε ζάλη, σχεδόν λιποθύμησα. Στα 15 μου, πήρα την απόφαση να γίνω χορτοφάγος, χωρίς να έχω ακόμα διαβάσει πολλά, σχετικά με την ηθική και την υγεία. Απλά, ακολούθησα το ένστικτο μου.

Έχετε αναλάβει πολλές δουλειές από δημοσιογράφος μέχρι και ξεναγός. Υπάρχει κάποια που σας άρεσε λίγο περισσότερο από τις υπόλοιπες;

Η βασική μου ιδιότητα είναι παρουσιαστής, αυτό νιώθω. Στο «Απόψε κάνεις μπαμ» δεν κάνω τόσο τον δημοσιογράφο, περισσότερο λειτουργώ σαν ένα περίεργο παιδί- περφόρμερ, που θέλει να λύσει όλες του τις απορίες. Μου αρέσει να κουβεντιάζω πολύ με τους ανθρώπους, να παίζουμε αυτό το συναρπαστικό παιχνίδι των συνειρμών και να λέμε τα μυστικά μας, με μπόλικο χιούμορ εννοείται, δεν αντέχω αλλιώς… Μου αρέσει πολύ να αφηγούμαι ιστορίες. Έτσι προέκυψε και η συνεργασία μου με την ομάδα Thessaloniki Walking Tours. Ιστορίες αφηγούμαι και ως περφόρφερ ή αν θέλετε story teller (ή και stand up comedian), στις παραστάσεις μου, τα τελευταία χρόνια. Γράφω συνεχώς, ιστορίες δικές μου ή φίλων, τις μετασχηματίζω σε κωμικό κείμενο και μετά… ανεβαίνω στη σκηνή κι αρχίζει το παιχνίδι με τον κόσμο. Η καινούργια μου παράσταση λέγεται «Κρουαζιέρα». Αν ξεχωρίζω κάτι απ’ όλα αυτά; Νομίζω ότι ο Κωστής του «Απόψε κάνεις μπαμ» και ο Κωστής της «Κρουαζιέρας» είναι πιο κοντά στον αληθινό μου εαυτό.

Τι είναι αυτό που σας κράτησε και που σας κρατάει ακόμα στη Θεσσαλονίκη;

Ο μποέμ χαρακτήρας της, οι ρίζες μου, οι δικοί μου άνθρωποι, η θάλασσα. «Είμαι νικημένος από την γεωγραφία» μου είχε πει στο «Απόψε κάνεις μπαμ» ο Δημήτρης Ζερβουδάκης και συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Η δική μου Θεσσαλονίκη είναι και το χωριό μου και η μητρόπολή μου.

Η ελληνική μουσική κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σας. Ποια πιστεύετε ότι ήταν η καλύτερη περίοδος για το ελληνικό τραγούδι; Ποια είναι αυτά τα τραγούδια που ξεχωρίζουν και δεν θα γραφτούν ποτέ άλλα παρόμοια;

Μελετώ και διαρκώς την ελληνική μουσική. Ακούω, καινούργια και παλιά, τραγούδια συνεχώς. Μεγάλωσα με Σταμάτη Κραουνάκη, Λίνα Νικολακοπούλου, Κώστα Τριπολίτη, Άλκη Αλκαίο, Θάνο Μικρούτσικο… Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στον Φοίβο Δεληβοριά, στα τραγούδια του με φωτογραφίζει διαρκώς. Συγκινούμαι με τον Παύλο Παυλίδη, τον Κωνσταντίνο Βήτα, τον Νικόλα Άσιμο, τον Διονύση Σαββόπουλο, τα παλιά ρεμπέτικα… Φυσικά ανακαλύπτω διαρκώς τον Χατζιδάκι, τον Τιτσάνη, τον Βαμβακάρη, τον Θεοδωράκη, τον Σπανό, τον Κουγιουμτζή. Θα ήθελα να ήμουν εκεί, όταν η Χαρούλα Αλεξίου ηχογραφούσε τους δίσκους της– να κάθομαι σε μια γωνιά στο στούντιο και να την ακούω. Χαίρομαι πολύ που, μέσα από τη δουλειά μου, συναντώ όλους τους δημιουργικούς ανθρώπους στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Οι περισσότεροι είναι φίλοι μου. Από τον Κωστή Μαραβέγια, τον Σωκράτη Μάλαμα, την Ανδριάνα Μπάμπαλη και την Ευανθία Ρεμπούτσικα ως την Ελεωνόρα Ζουγανέλη, τον Λόλεκ, την Μόνικα, τον Θέμη Καραμουρατίδη, την Μάρθα Φριντζήλα και την Δήμητρα Γαλάνη. Το «δεν γράφονται πια τέτοια τραγούδια» είναι μια φράση που δεν με εκφράζει. Γεννιούνται διαρκώς «βαθιά» τραγούδια, ψάχνω κι ακούω συνεχώς όμορφα πράγματα. Γουστάρω πολύ το σήμερα, γιατί περιέχει όλα αυτά τα σπουδαία τραγούδια που αγαπάμε, και, αν μη τι άλλο, αυτός είναι ο δικός μας χρόνος. Το τώρα. Όπως λέει και ο Άκης Πάνου, «πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα».

Ποια η διαφορά ανάμεσα σε παρουσίαση στο ραδιόφωνο και σε παρουσίαση στην τηλεόραση; Τι παραπάνω χρειάζεται κανείς για να κάνει εκπομπή στην τηλεόραση;

Και τα δύο θέλουν διάβασμα, ενημέρωση, προπόνηση και πάθος. Στο ραδιόφωνο δεν σε νοιάζει η εικόνα σου, φτάνουν το μυαλό σου και τα κέφια σου. Στην τηλεόραση, φροντίζεις την εικόνα σου- η εικόνα είναι πιο επιδραστική, είναι καταλύτης, με θετικό κι αρνητικό πρόσημο. Μετράει η γλώσσα του σώματος. Να κοιτάς τον τηλεθεατή στα μάτια και να προσπαθείς να τον κερδίσεις, με τον λόγο και την παρουσία σου. Στην τηλεόραση μπαίνεις στο μάτι του άλλου. Στο ραδιόφωνο, μπαίνεις στο αυτί του. Ο κώδικας επικοινωνίας είναι ίδιος και στα δύο μέσα: ειλικρίνεια και αμεσότητα. Η τηλεόραση είναι χρονοβόρα δουλειά κι άκρως ενεργοβόρα– οι εκπομπές θέλουν προετοιμασία, ομαδικό πνεύμα, ξενύχτια στο μοντάζ, πολυκοσμία. Στο ραδιόφωνο είσαι εσύ, μπροστά στο μικρόφωνο και τον υπολογιστή. Όλα αυτά βεβαίως, εξαρτώνται απολύτως κι από τον χαρακτήρα της εκπομπής που κάνεις. Και στα δύο πάντως, το ζουμί είναι να βγαίνεις αυθεντικός, γνήσιος, ο εαυτός σου. Αλλιώς δύσκολα συνδέεσαι με τους τηλεθεατές-ακροατές.

Ο Κωστής Ζαφειράκης κάνει Reboot στις 30 Νοεμβρίου 2019!

Georgia Fotiadou

Φοιτήτρια ιατρικής εδώ! Αγαπώ την έντεχνη μουσική, τα αστυνομικά μυθιστορήματα και τη φυσική. Πιστεύω στη δύναμη της σκέψης και απολαμβάνω τις μικρές χαρές της ζωής.
Close Menu