Γνωρίζοντας τους ομιλητές του TEDxUniversityofMacedonia 2017: Claire Reading

Γνωρίζοντας τους ομιλητές του TEDxUniversityofMacedonia 2017: Claire Reading

 

«Δούλευα ως μαία σε ένα μεγάλο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Λονδίνου, το St. George’s στο Tooting, όπου και απέκτησα πάρα πολλές δεξιότητες. Από εκεί, μεταφέρθηκα για δουλειά στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό το 2015 με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, απ’ όπου και δούλευα αρχικά σε ένα ερευνητικό σχέδιο διδασκαλίας στο Μπαγκλαντές και επέστρεψα, έπειτα, στην ανθρωπιστική μαιευτική στην Ταϊτή και το Νότιο Σουδάν.

Τώρα τελευταία δουλεύω σ’ ένα μαιευτήριο στη Weston-super-Mare, νοτιοδυτικά της Μ. Βρετανίας. Αρκετό ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι πολλά  ζητήματα και προκλήσεις που αντιμετωπίζω είναι παρόμοια σε ολόκληρα τον κόσμο- εφηβική εγκυμοσύνη, θέματα ισχύος, ανισότητα φύλων, ερωτήματα και παρεξηγήσεις σχετικά με το τάισμα των μωρών, φόβος γέννας, αδικία απέναντι στις γυναίκες στις υπηρεσίες υγείας…».

  • Πώς αποφάσισες να γίνεις μέλος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα;

Μεγάλωσα παρακολουθώντας τα νέα της επικαιρότητας και ήξερα ότι ήθελα να δουλέψω με τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα –καθώς πάντοτε τους αντιμετώπιζαν με σεβασμό και, κατά τη γνώμη μου, πάντοτε ήταν πολύ αποτελεσματικοί και καλοί σε αυτό που κάνουν– ήθελα να λάβω μέρος σε κάτι δομημένο το οποίο θα είχε έναν αντίκτυπο, δε θα ήταν ένα απλό χαρτί. Όλως περιέργως, απέρριψαν την αίτηση μου την πρώτη φορά, πράγμα που, εκ των υστέρων, ήταν το σωστό. Δεν ήμουν έτοιμη, δεν είχα εκτεθεί αρκετά σε περιστατικά, δεν είχα την απαραίτητη αυτοπεποίθηση ή εμπειρία.

  • Η μαιευτική έχει ένα ευρύ πεδίο πρακτικής σε ζώνες συγκρούσεων τις οποίες οι περισσότεροι αγνοούμε. Μπορείτε να μας περιγράψετε τις βασικές σας αρμοδιότητες ως μαία στους ΓΧΣ;

Περιλαμβάνει κυρίως έγνοια για τις αμβλώσεις και τις υψηλού ρίσκου γέννες– πολλές γυναίκες δεν έρχονται απευθείας στις εγκαταστάσεις μας, εξαιτίας διάφορων προβλημάτων προσβασιμότητας, ή πολιτισμικών πεποιθήσεων που ορίζουν το νοσοκομείο ως τρομακτικό μέρος να βρεθεί κανείς– οπότε βλέπω πολλές παρεμποδισμένες ωδίνες τοκετού (που συχνά χρειάζονται καισαρική τομή) και πρόωρες γέννες (συχνά θεωρούμε πως οφείλονται στο στρες, όμως δεν έχουμε αποδείξεις). Ακόμη, βλέπω πολλές γυναίκες που υποφέρουν από υποσιτισμό, ελονοσία και άλλες λοιμώξεις.

Τα επίπεδα εκπαίδευσης είναι υπερβολικά χαμηλά στις γυναίκες και στα μικρά κορίτσια στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στο Νότιο Σουδάν, και αυτό τις επηρεάζει στο να κατανοήσουν όχι μόνο το σώμα τους, αλλά και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την ιατρική συνολικά.

Επίσης, φροντίζουμε πολλές γυναίκες που έχουν υποστεί βία οφειλόμενη στο φύλο τους (βιασμούς, σεξουαλικές επιθέσεις, ενδοοικογενειακή κακοποίηση).

  • Τι είδους δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στις ζώνες συγκρούσεων με τις υγειονομικές υπηρεσίες όσον αφορά την αναπαραγωγή και τη σεξουαλική ζωή;

Η πρόσβαση σε κάποια μαία, πόσο μάλλον σε έναν γιατρό είναι πολύ δύσκολη. Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε στην ανεπάρκεια ειδικευμένου υγειονομικού προσωπικού, είτε σε μετατοπίσεις (κινητικότητα ανθρώπων, ειδικά σε περιπτώσεις όπου υπάρχει και η οικονομική ευχέρεια). Επιπρόσθετα, η είσοδος σε νοσοκομεία ή κλινικές όπου υπάρχουν πολιτοφυλακές, οπλισμένες ομάδες και μπλόκα μπορεί να θεωρηθεί ως μη ασφαλής για τις γυναίκες, αυτό, και η έλλειψη υποδομών- με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας τρόπος μεταφοράς, ούτε δρόμος για να ταξιδέψει κανείς.

Μικρές κοινότητας και γυναίκες που ζουν σε προσωρινές βάσεις δε δικαιούνται εμπιστευτικότητα, οπότε το να επισκεφτούν μία μαία δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται, αφού όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Οι άνδρες, επίσης, μπορούν να έχουν περισσότερες από μία συζύγους και αυτό με τη σειρά του επηρεάζει τους δείκτες των ΣΜΝ (Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων).

Η επισιτιστική ασφάλεια είναι ένα μείζων πρόβλημα, δυστυχώς, λοιπόν, βλέπω μια επιπολαιότητα υποσιτισμού στις εγκύους και τις θηλάζουσες μητέρες.

  • Με ποιον τρόπο σας έχει βελτιώσει επαγγελματικά και σαν άνθρωπο η εμπειρία σας με τους ΓΧΣ;

Αισθάνομαι ότι μου έχει δώσει πραγματικά μοναδικές στιγμές, τόσο χαρούμενες όσο και λυπηρές. Σαν ομάδα έχουμε κυριολεκτικά σώσει ζωές, κάτι που μας είναι πολύ δύσκολο να το αποδεχτούμε σαν ιδέα. Γνώρισα ανθρώπους σε μέρη που δε θα είχα βρεθεί ποτέ αν δεν ήμουν με την ομάδα μου των ΓΧΣ.

Επαγγελματικά, είμαι μια καλύτερη μαία διότι έγινα, νομίζω, πιο υπομονετική, και ελπίζω να είμαι καλύτερος ακροατής. Πραγματικά απολαμβάνω να υπερασπίζομαι τον κόσμο, η φλόγα και το πάθος μου να μιλήσω εκ μέρους όσων οι φωνές πρέπει να ακουστούν είναι πιο δυνατό απ’ ότι ήταν πριν δουλέψω με χαμηλό εισόδημα και περιβάλλοντα με χαμηλούς πόρους.

Είχα το προνόμιο να γνωρίσω ανθρώπους από όλο τον κόσμο με διαφορετικά υπόβαθρα, και να τους αποκαλέσω «συναδέλφους», και κάποιους από αυτούς παντοτινούς φίλους. Ακόμη, ειλικρινά εκτιμώ τη δουλειά μου στη Μ. Βρετανία, αλλά έχουμε πολλά ακόμη να κάνουμε εδώ όσον αφορά τη δίκαιη πρόσβαση των εγκύων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

  • Γιατί θεωρείται τόσο σημαντική την αύξηση της ευαισθητοποίησης του κόσμου στο θέμα της αντισύλληψης σε χώρες χαμηλών πόρων;

Τον 21ο αιώνα, η δυνατότητα επιλογής του πότε και με ποιον θα αποκτήσει μία γυναίκα παιδί, αν επιθυμεί να αποκτήσει ένα, δε θα έπρεπε να είναι «διαθέσιμη» και «προσβάσιμη» σε «ορισμένες» γυναίκες. Είναι ανθρώπινο δικαίωμα η δυνατότητα ελέγχου του σώματος μας. Συχνά ακούω τη φράση «Α, μα οι γυναίκες εξακολουθούν να αποκτούν παιδιά σε αυτά τα απαίσια, ρημαγμένα από τον πόλεμο μέρη»… ίσως αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο θα έπρεπε να κοιτάξουμε βαθύτερα και πιο ευσπλαχνικά. Δεν επιλέγουν πάντοτε  να κάνουν μεγάλες οικογένειες εξαιτίας των παραπάνω λόγων που ήδη επισήμανα. Συμβαίνει, όμως, εξαιτίας της αδικίας. Και αυτός είναι ένας μεγάλος, συνεχής αγώνας.

 

Ιωάννα Παραμανίδου

Φοιτήτρια Φιλολογίας, εθελόντρια και ερασιτέχνης. Παίζει καθημερινά την αρτιμέλεια της κορώνα γράμματα κυκλοφορώντας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης με ποδήλατο και όταν δεν βρίσκεται σε κάποια υπαρξιακή κρίση είναι ένας μικρός Ευτύχης Μπλέτσας.
Close Menu