Γνωρίζοντας τους ομιλητές του TedxUniversityofMacedonia 2016: Γεωργία Κιζιρίδου

Το bullying αποτελεί έναν από τους πιο πολυχρησιμοποιημένους όρους τα τελευταία χρόνια. Σίγουρα στην κοινή αντίληψη ο όρος αυτός παραπέμπει στο σχολικό πλαίσιο. Έχουμε όμως αναρωτηθεί αν το bullying ενυπάρχει και σε άλλα πλαίσια; Τι γίνονται άραγε τα θύματα και οι θύτες αργότερα, όταν θα κληθούν να εργαστούν; Θα έχουν παρόμοια συμπεριφορά; Η Γεωργία Κιζιρίδου, μια από τις φετινές ομιλήτριες του Gravity of Thoughts, θα μοιραστεί μαζί μας όσα πρέπει να γνωρίζουμε για το “εργασιακό bullying”. Ας κάνουμε λοιπόν μια “πρώτη γνωριμία” μαζί της, ένα εικοσιτετράωρο πριν το μεγάλο event του Σαββάτου!

bully-quote

 

  • Ποιό ήταν το αρχικό σας κίνητρο για να ενασχοληθείτε με την σχολική ψυχολογία;
    Το βασικό κίνητρο για να ασχοληθώ με τη Σχολική Ψυχολογία ήταν η αγάπη μου για τα παιδιά, καθώς και η ελπίδα ότι κατά τα σχολικά χρόνια μπορεί να υπάρξει πρόληψη αντί θεραπείας. Έτσι, είναι πιο πιθανό να δημιουργηθεί μία πιο υγιής κοινωνία από πιο συνειδητοποιημένους ενήλικες.
  • Θεωρείτε ότι τα παιδικά βιώματα καθορίζουν την ενήλικη ζωή μας;
    Όχι μόνο τα παιδικά, αλλά ακόμα και η εμβρυακή ζωή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Στην
    πραγματικότητα, από την οπτική της Εξελικτικής Ψυχολογίας, τα πρώτα χρόνια της ζωής μας είναι στην πραγματικότητα σαν δακτυλικό αποτύπωμα για την υπόλοιπη ζωή. Γι’ αυτό το λόγο, τονίζεται η σημασία της σχέσης του παιδιού με τους γονείς του και εν συνεχεία με τους εκπαιδευτικούς και τους συνομηλίκους. Οι δεσμοί που θα αναπτυχθούν εκείνη την περίοδο ουσιαστικά θα καθορίσουν και τις σχέσεις στην ενήλικη ζωή.
  • Έχει δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στον σχολικό εκφοβισμό τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας, πιστεύετε ότι το πρόβλημα ήταν ανέκαθεν υπαρκτό ή ότι οξύνθηκε πρόσφατα;
    Σίγουρα υπήρχαν περιστατικά σχολικού εκφοβισμού διαχρονικά. Ωστόσο, από την μία δεν
    υπήρχαν εξειδικευμένοι επιστήμονες για να ανιχνεύσουν και να αντιμετωπίσουν στην πράξη τα εν λόγω θέματα. Από την άλλη λόγω της συνολικότερης κατάστασης, ο εκφοβισμός στο σχολείο έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις τα τελευταία 10 χρόνια. Είναι στην ουσία μία αντανάκλαση της κοινωνίας μας, η οποία ενισχύει την ατομικότητα και τον εγωκεντρισμό ως μέσο ανέλιξης και επιβολής, σε αντίθεση με αξίες που κυριαρχούσαν σε παλιότερες δεκαετίες, όπως το φιλότιμο και η συντροφικότητα
  • Πόσο εύκολο είναι για την ελληνική κοινωνία να αποδεχθεί κάποιον που υπήρξε θύμα ή θύτης bullying;
    Πλέον η ελληνική κοινωνία είναι εξοικειωμένη με το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού,
    καθώς γίνεται αναφορά στα κοινωνικά δίκτυα και στα Μ.Μ.Ε. Ωστόσο, υπάρχει η τάση να
    αντιμετωπίζεται το θύμα με οίκτο και ο θύτης με περιφρόνηση και θυμό. Στην πραγματικότητα,και οι δυο ρόλοι υπολείπονται βασικών κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων που μπορούν να εκπαιδευτούν για να τις αποκτήσουν
  • Τι συμβουλές θα δίνατε στους γονείς που έχουν καταλάβει ότι το παιδί τους θυματοποιείται;
    Οι Έλληνες γονείς είθισται να είναι υπερπροστατευτικοί και πολλές φορές επιδεικνύουν
    νευρωσική συμπεριφορά. Η πρώτη τους αντίδραση συνοδεύεται από συναισθηματικές εξάρσεις. Καλό είναι να χτίσουν αρχικά μία σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί τους, ώστε να νιώσει ασφάλεια να τους μιλήσει για ζητήματα που το απασχολούν. Σε δεύτερη φάση, να διατηρήσουν μία σχέση συνεργασίας με το σχολείο, ώστε να αντιμετωπιστεί σφαιρικά το συμβάν. Τέλος, το σημαντικότερο όλων είναι να επικοινωνήσουν στο παιδί τους ότι δεν ευθύνεται αυτό γι’ αυτό που του συνέβη, να τονώσουν την αυτοεκτίμηση του, ώστε να νιώσει αρκετά δυνατό και να επιλύσει τα προβλήματα του με ωριμότητα και αυτονομία, χωρίς την ιδιαίτερη παρέμβαση των γονέων. Έτσι θα μάθει να είναι ένας ώριμος και ανεξάρτητος ενήλικας. Με λίγα λόγια, οι Έλληνες γονείς θα πρέπει να μάθουν να είναι δίπλα στα παιδιά τους ως υποστηρικτές και μέντορες και όχι ασφυκτικά από πάνω τους, ευνουχίζοντας την προσωπικότητα τους
  • Γνωρίζουμε ότι το bullying έχει βραχυπρόθεσμες αλλά και μακροχρόνιες επιπτώσεις για το άτομο. Ποιες κρίνετε ως πιο σημαντικές;
    Οι επιπτώσεις είναι σημαντικές και στα δύο επίπεδα. Ωστόσο, ο ρόλος μας είναι, όπως
    προαναφέρθηκε, να αντιμετωπίζουμε στην πράξη στο εδώ και τώρα τα κρούσματα του σχολικού εκφοβισμού. Αν δεν υπάρξει έγκαιρη αντιμετώπιση και ιδανικά πρόληψη, θα παγιωθούν μοτίβο συμπεριφοράς και στην ενήλικη ζωή. Τότε θα είναι πολύ δυσκολότερο να επέλθει θετική αλλαγή στη συμπεριφορά, τόσο του θύματος, όσο και του θύτη
  • Τέλος, ξέρουμε πως  θα αναφερθείτε στο bullying στον εργασιακό χώρο των ατόμων. Είναι ένα φαινόμενο που δεν ακούγεται συχνά και δεν βγαίνει δυστυχώς στην επιφάνεια. Ενώ περιμένουμε να ακούσουμε περισσότερα για το θέμα στην ομιλία σας, θα θέλατε να πείτε λίγα λόγια για το συγκεκριμένο;
    Ο εκφοβισμός, είτε αφορά την παιδική ηλικία, είτε την ενήλικη ζωή, θα πρέπει να
    αντιμετωπίζεται και σε καμία περίπτωση να μην ενισχύεται. Επομένως, μηδενική ανοχή σε
    φαινόμενα εκφοβισμού. Λεπτομέρειες θα ακούσετε το Σάββατο από κοντά…

     Γεωργία Κιζιρίδου