Ideasworthreading: Συνέντευξη με το Will you… Marrow me?

Ideasworthreading: Συνέντευξη με το Will you… Marrow me?

Η μη κερδοσκοπική εθελοντική ομάδα “Will you… Μarrow me” έχει στόχο την ενημέρωση για τη δωρεά μυελού των οστών και την καταγραφή εθελοντών δοτών. Η ομάδα δραστηριοποιείται από το 2016 στόχο την ευαισθητοποίηση ειδικά του φοιτητικού κοινού σχετικά με το θέμα. Σήμερα, δραστηριοποιείται σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα και Πάτρα, έχοντας καταφέρει να καταγράψει περισσότερους από 2700 νέους εθελοντές δότες!

Η Νεφέλη Γρίβα, συντονίστρια της οργανωτικής ομάδας των Αθηνών, συνομίλησε μαζί με το TEDxUniversityofMacedonia σε μία συνέντευξη που αξίζει να διαδοθεί!

Πως γεννήθηκε η ιδέα για το “Will you… marrow me?” 

H ιδέα ξεκίνησε από την Eταιρεία Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος. Πρόκειται για μία εθελοντική ομάδα η οποία συντονίζει πάρα πολλές δράσεις και υπάρχει ένα παράρτημα σε κάθε ιατρική σχολή. Το 2016, όταν εγώ ήμουν ακόμα στο πρώτο έτος, μία κοπέλα εν ονόματι Δωροθέα, ήταν η πρώτη που το ξεκίνησε και το ανέλαβε ουσιαστικά. Επειδή όμως κι εμένα με ενδιέφερε πάρα πολύ, όσο περνούσαν τα χρόνια, αποφασίσαμε να το συνεχίσω εγώ.

Πώς δραστηριοποιείται η ομάδα σας;

Πριν την πανδημία αυτό που κάναμε ήταν να ενημερώνουμε νέα άτομα και κυρίως φοιτητές, για την δωρεά μυελού των οστών. Αυτό γινόταν με ενημερώσεις είτε στον χώρο των πανεπιστημίων, είτε σε events όπως είναι το TEDx. Απ’ όταν ξεκίνησε η πανδημία, αρχίσαμε να δραστηριοποιούμαστε περισσότερο μέσω του instagram και να συμμετέχουμε σε διαδικτυακά event. 

Αυτό που προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε ως συνεργάτες του «Όραμα Ελπίδας» και του «Χάρισε Ζωή», είναι ότι μπορεί να γίνει κανείς εθελοντής δότης από το σπίτι.

Θεωρείτε ότι ο κόσμος είναι κατάλληλα ενημερωμένος ή υπάρχουν παρεξηγήσεις;

Γενικότερα υπάρχουν αρκετές παρεξηγήσεις. Το συχνότερο που ακούμε από τον κόσμο είναι ότι φοβάται πως θα του πάρουμε αίμα από την σπονδυλική στήλη και θα μείνει παράλυτος. Το μπερδεύουνε, δηλαδή, με την οσφυονωτιαία παρακέντηση. Η λήψη δείγματος για την δωρεά μυελού των οστών στο παρελθόν γινόταν από το κόκκαλο της λεκάνης, που δεν έχει καμία σχέση με την σπονδυλική στήλη και δεν είναι επικίνδυνο. Ωστόσο, όσο περνάν τα χρόνια έχει εξελιχθεί η τεχνολογία, και υπάρχουν κι άλλοι τρόποι. Πλέον η διαδικασία προσομοιάζει με το να δωρίζει κανείς αιμοπετάλια, δηλαδή μία βελόνα η οποία τοποθετείται στο ένα χέρι λαμβάνει τα αιμοπετάλια και τα επιστρέφει από το άλλο χέρι. Είναι κάτι πραγματικά ανώδυνο και ακίνδυνο και δεν υπάρχουν παρενέργειες ή κάποια αρνητική επίπτωση για τον δότη. Άρα υπάρχει αυτή η παρεξήγηση ότι είναι κάτι που πονάει και είναι επικίνδυνο, αλλά πάντα ο δότης επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει την δωρεά, είτε χειρουργικά είτε μέσα από το αίμα. 

Υπάρχει ανταπόκριση από τον κόσμο;

Το καλό είναι ότι τα νέα παιδιά είναι πολύ διατεθειμένα να ακούσουν. Στην αρχή μπορεί να αντιδράσουν αρνητικά, αλλά θα κάτσουν ακούσουν κι εφόσον ενημερωθούν σωστά, εγγράφονται ως δότες γιατί καταλαβαίνουν το πόσο σημαντικό είναι. Επομένως βλέπουμε ότι υπάρχει ανταπόκριση σε πολύ μεγάλο βαθμό. Το κοινό μας είναι κυρίως φοιτητές, ή νέα άτομα, γιατί αυτό το ακροατήριο θα δεχτεί πιο εύκολα να ακούσει. Επίσης, όσο πιο νέος είσαι τόσο περισσότερα χρόνια παραμένει γραμμένος ως δωρητής εθελοντής δότης, άρα τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες για να βοηθήσεις κάποιον. 

Ποια είναι για εσάς η σημασία του εθελοντισμού; 

Ευτυχώς σαν ιατρική σχολή έχουμε πάρα πολλές δράσεις. Στη συγκεκριμένη ομάδα όμως, το σημαντικό είναι ότι όχι μόνο βοηθάς πάρα πολλούς ανθρώπους με τις πράξεις σου, αλλά ταυτόχρονα παίρνεις και αρκετά πράγματα. Για παράδειγμα τώρα τα παιδιά της οργανωτικής λόγω της πανδημίας έχουν εκτοξεύσει την δημιουργικότητα και την εφευρετικότητα τους προκειμένου να προσαρμοστούμε στην πανδημία. Είναι πολύ όμορφο να ξέρεις ότι βοηθάς έμπρακτα κάποιον, σώζεις πραγματικά μία ζωή, δίνοντας απλά μερικά από τα κύτταρα σου. Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτοί που λαμβάνουν την δωρεά είναι παιδιά, οπότε σώζεις μία παιδική ζωή. Είναι πολύ όμορφο να ξέρεις ότι μετά τη λήψη του μοσχεύματος έχουν μία απόλυτα φυσιολογική ζωή και πραγματικά είναι πολύ όμορφο να ξέρεις ότι έχεις αφιερώσεις λίγο από το χρόνο σου για να σώσεις μια ζωή. Άρα είσαι δημιουργικός και προσφέρεις ταυτόχρονα. 

Υπάρχει κάποια ιστορία που θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας;

Στην οργανωτική ομάδα έχουμε ένα παιδί, τον Μιχάλη, ο οποίος έλαβε μυελό των οστών όταν ήταν μικρός. Σήμερα αυτό το παιδί είναι γεμάτο όρεξη, είναι υγιέστατος, βοηθάει στα πάντα και είναι εξαιρετικό να το ακούς από έναν άνθρωπο που έχει λάβει μόσχευμα την ευγνωμοσύνη ότι κάποιος βρέθηκε και τον βοήθησε. Συνήθως είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί συμβατότητα, ωστόσο αυτόν τον χρόνο βρέθηκαν δύο φοιτητές συμβατοί, η διαδικασία κύλησε πάρα πολύ καλά, έχουν λάβει μοσχεύματα και είναι υγιέστατοι. Άρα είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε τον αντίκτυπο της δράσης μας. 

Ποιά είναι τα βήματα για να γίνει κάποιος εθελοντής δότης;

Η διαδικασία είναι πολύ απλή. Τα άτομα ηλικίας 18 έως 45 ετών μπορούν να μπουν στο site του Συλλόγου Οράματος Ελπίδας ή του Χάρισε Ζωή και να συμπληρώσουν την σχετική φόρμα. Αυτή, περιλαμβάνει έχει ένα σύντομο ιατρικό ιστορικό για να αποκλειστούν άτομα που δεν μπορούν για ιατρικούς λόγους να γίνουν δότες, όπως όσοι έχουν HIV, ή έχουν περάσει στο παρελθόν καρκίνο, αλλά είναι ουσιαστικά ελάχιστα τα νοσήματα τα οποία αποκλείουν κάποιον από την λίστα του εθελοντή. Έπειτα, δίνουν λίγο δείγμα με μία με τον μπατονέτα από το σάλιο τους και αυτό με τα πήγαινε στο νοσοκομείο Παίδων, όπου το γενετικό υλικό ταυτοποιείται στο εργαστήριο. Προφανώς είναι όλα απόρρητα, δηλαδή προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα των εθελοντών και αν κάποια στιγμή βρεθεί κάποιος συμβατός, δέχεται μία κλήση για το αν θέλει να προχωρήσει στη διαδικασία. Έπειτα ο εθελοντής περνάει από έναν πλήρη ιατρικό έλεγχο και μπορεί να προχωρήσει στη δωρεά.

Ο εθελοντής μπορεί να αρνηθεί ανά πάσα στιγμή, ακόμα κι αν δηλώσει και δεν έχει βρεθεί ποτέ συμβατός, μπορεί να ζητήσει να απεγγραφεί από τη λίστα, δεν υπάρχει καμία πίεση. Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί 10 ημέρες πριν την ημέρα θα δώσει το μόσχευμα, γιατί οι ασθενείς λαμβάνουν πάρα πολύ ισχυρή χημειοθεραπεία και πέφτω ανοσοποιητικό τους, δηλαδή πρακτικά δεν έχουν ανοσοποιητικό σύστημα, και αν δε λάβουν μετά το το μόσχευμα δεν θα επιβιώσουν.

Υπάρχει κάτι άλλο που θα πρέπει να γνωρίζει ένας εθελοντής δότης;

Νομίζω αυτή τη στιγμή το πιο σημαντικό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι πρόκειται για κάτι εύκολο και ανώδυνο. Η διαδικασία που ακολουθείται πλέον κατά κόρον είναι σαν την δωρεά αίματος και ακόμα και το φάρμακο που λαμβάνει ο εθελοντής δεν έχει κάποια παρενέργεια.

Πρόκειται για κάτι απλό, πανεύκολο το οποίο κυριολεκτικά σώζεις μια ζωή με λίγο από τα κύτταρα σου και με λίγο από το χρόνο σου. Επίσης, καθώς οι ασθενείς είναι συνήθως παιδιά, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις ότι τους προσφέρεις μία εντελώς φυσιολογική ζωή. 

Αν άρουμε λίγο την προκατάληψη το φόβο μας και ακούσουμε πρώτα την διαδικασία όπως έχει, θα καταλάβουμε ότι πρόκειται για κάτι μοναδικό, το οποίο μπορεί να κάνει κάποιος από το σπίτι του και να σώσει μία ζωή.

Αρετή Βασμαδά

Φοιτήτρια Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Aγάπη για τον κινηματογράφο, το θέατρο και τα ταξίδια που πειραματίζεται με το γράψιμο. Κινητήριος δύναμη: η κατανόηση του κόσμου μας.
Close Menu