Γυμναστική και ψυχική υγεία: δύο αποδεδειγμένα αλληλένδετοι όροι

Γυμναστική και ψυχική υγεία: δύο αποδεδειγμένα αλληλένδετοι όροι

Διαταραχές άγχους, αϋπνία, κρίσεις πανικού και κατάθλιψη είναι κάποιες μόνο από τις παθήσεις που έχουν κάνει την εμφάνιση τους στο δυτικό κόσμο και όχι μόνο. Ενώ παράλληλα το ποσοστό τους συνεχίζει ολοένα και αυξάνεται. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από 300 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υποφέρουν από κατάθλιψη, ενώ 15% του ενήλικου πληθυσμού υπολογίζεται ότι κάποια στιγμή στη ζωή τους θα έρθουν αντιμέτωποι με αυτή. Σε περιστατικά πιο ήπιας μορφής με μακροχρόνιο όμως αντίκτυπο, όπως άγχος και στρες, τα ποσοστά εκτοξεύονται από πολύ νεαρές ηλικίες.

Μια ματιά πίσω από το πρόβλημα

Οι σημερινές συνθήκες ζωής σίγουρα δεν αφήνουν πολλά περιθώρια. Οι απαιτήσεις είναι πολλές και ο χρόνος περιορισμένος. Το μυαλό είναι το πιο σύνθετο όργανο στο ανθρώπινο σώμα και σίγουρα δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί στο μεγαλύτερο μέρος του. Παρόλα αυτά, δεν είναι σχεδιασμένο να δέχεται τόση πληροφορία ταυτόχρονα από διαφορετικές πηγές. Επίσης, δεν είναι συνηθισμένο στις τόσο έντονες και γοργές μεταβολές του περιβάλλοντος. Αυτή η πίεση, επομένως, που δέχεται να συμμορφωθεί σε αυτές τις αλλαγές, πολλές φορές οδηγεί σε μία αδράνεια. Ο άνθρωπος γίνεται παθητικός, εσωτερικεύει συμπεριφορές και χωρίς να αντιληφθεί ούτε ο ίδιος άλλα ούτε και ο περίγυρός του, εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης ή άγχους.

Έρευνες δείχνουν ότι 10 λεπτά γυμναστικής ή απλού περπατήματος την ημέρα επιδρούν θετικά στην ψυχολογία.

 

Η πλειοψηφία των ψυχολόγων και των ψυχιάτρων καταφεύγει για την αντιμετώπιση των ψυχικών νόσων σε φάρμακα. Το αποτέλεσμα αυτού; Τα αναμενόμενα έσοδα από την αγορά αντικαταθλιπτικών χαπιών μέχρι το 2020 αναμένονται στα 17 δις δολάρια.

Λίγοι είναι αυτοί οι οποίοι αντιλήφθηκαν πολύ πρόσφατα την αξία της άσκησης στην ψυχική υγεία. Ψυχίατροι κατά την διάρκεια συνεδρίας τους με ασθενείς προτίμησαν παράλληλα να πηγαίνουν για ένα χαλαρό περπάτημα. Διαπίστωσαν ότι ακόμα και αυτή η μέτρια άσκηση, εμφανίζει μία αλλαγή στη διάθεσή τους.

Τι δείχνουν οι έρευνες

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει έρευνα που έλαβε χώρα στις Η.Π.Α. από το Duke University, όπου οι ερευνητές χώρισαν ένα δείγμα ανθρώπων με βαριά συμπτώματα κατάθλιψης σε τέσσερις ομάδες. Άσκηση με επίβλεψη, άσκηση στο σπίτι, ομάδες θεραπείας και άτομα που θα λάμβαναν χάπια placebo. Με το πέρας 4 μηνών, όπου η κάθε ομάδα ακολουθούσε τη δική της θεραπεία, αποδείχθηκε ότι οι ομάδες γυμναστικής εμφάνισαν αισθητά μεγαλύτερο ποσοστά ανάκαμψης σε σχέση με την ομάδα που κατανάλωνε χάπια.

Οι ερευνητές επανεξέτασαν τους ασθενείς ένα χρόνο αργότερα. Τα άτομα τα οποία δήλωσαν ότι συνεχίζουν να ακολουθούν μία καθημερινή γυμναστική, εξελίχθηκαν ακόμα περισσότερο. Μάλιστα απέδειξαν ότι δεν εμφανίζουν κανένα από τα παλαιότερα καταθλιπτικά τους συμπτώματα. Διαπιστώθηκε λοιπόν πως όχι μόνο μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάθλιψη, αλλά μπορεί και να την προλαμβάνει.

Παράλληλα, μέσω άλλων πειραμάτων οι ειδικοί κατέληξαν πως άτομα που έχουν βάλει την γυμναστική ενεργά στη ζωή τους, τείνουν να είναι πιο ψύχραιμα σε καταστάσεις πίεσης. Αντίθετα, άτομα ανενεργά εμφάνιζαν απότομα κρίσεις πανικού.

Ο ακριβής τρόπος του πως η κίνηση των μυών επηρεάζει την ψυχολογία δεν έχει εντοπισθεί. Πολλοί ερευνητές το αποδίδουν στην έκκριση σεροτονίνης. Άλλοι στην καλύτερη ρύθμιση του ύπνου που προσφέρει η άσκηση. Τέλος, άλλοι στο συνδυασμό των δύο προηγούμενων.

Σημασία έχει το αποτέλεσμα.

Τι είναι όμως αυτό που μας δυσκολεύει στο να πάρουμε την απόφαση;

Ο άνθρωπος τείνει να επικεντρώνεται στο μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα, το οποίο είναι η αλλαγή στην εμφάνιση. Συνήθως με τη γυμναστική επιδιώκεται η βελτίωση της όψης, το οποίο βέβαια είναι εν μέρει θεμιτό. Ο άνθρωπος, ως κοινωνικό ον, λαμβάνει αυτοπεποίθηση μέσα από τη βελτίωση της εικόνας του. Παρόλα αυτά, αυτό το οποίο βελτιώνεται άμεσα από την πρώτη μέρα άσκησης είναι η διάθεσή μας. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Michael Otto, PhD, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης: «Η αποτυχία να ασκηθείτε όταν δεν αισθάνεστε καλά είναι το ίδιο με το συνειδητά να μην παίρνετε ασπιρίνη όταν το κεφάλι σας πονάει. Τότε είναι που θα λάβεις το όφελος.»

Τι συνιστούν λοιπόν…

Είναι αντιληπτή η κλίση, λιγότερο ή περισσότερο, που εμφανίζει ο καθένας στα αθλήματα. Αυτό το οποίο η ιατρική κοινότητα στην πλειοψηφία της υποστηρίζει, είναι η σταδιακή ενσωμάτωση της άσκησης στη ζωή του ατόμου. Για την ακρίβεια, προτείνεται να βρει ο καθένας το είδος της γυμναστικής που τον ευχαριστεί και την οποία θα μπορεί να ακολουθήσει συστηματικά. Το πιο σημαντικό όμως είναι η γυμναστική να αποτελέσει τρόπο ζωής και η αντίληψη γύρω από αυτήν να μην εστιάζει στο αποτέλεσμα της εμφάνισης, αλλά κατά βάση στη μεταβολή της διάθεσης και κατ’επέκταση στην αντιμετώπιση όλων των υπόλοιπων θεμάτων με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά.

Ας δούμε όμως μια πιο επιστημονική οπτική από την καθηγήτρια νευρολογίας και ψυχολογίας, Dr. Wendy A. Suzuki. Οι πιο πρόσφατες μελέτες της επικεντρώνονται στην μεταβολή της ψυχοσύνθεσης μέσω της γυμναστικής.

Μαρία Λίλο

Eίμαι τελειόφοιτη του τμήματος οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Τον τελευταίο χρόνο είχα την ευκαιρία να απασχοληθώ εθελοντικά σε οργανισμούς της σχολής μου. Με ενδιαφέρουν κλάδοι της χρηματοοικονομικής και του ευρωπαϊκού οικονομικού δικαίου. Τον ελεύθερο χρόνο μου,μου αρέσει να βρίκομαι με την παρέα μου, να πηγαίνω βόλτα στην παραλία και να αθλούμαι.
Close Menu