Συνέντευξη με τον Science Behind Music, Γιάννη Ρούσσο

Συνέντευξη με τον Science Behind Music, Γιάννη Ρούσσο

Ο Youtuber πίσω απο το κανάλι Science Behind Music ή απλά ο Γιάννης Ρούσσος δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο, παρά μουσικός. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη μουσική στην ηλικία των 8 ετών, στη Σχολή Λαϊκής Μουσικής του Φ. Δακρότση και στη συνέχεια, σπούδασε ακουστική κιθάρα, πιάνο, φωνητική. Επίσης, κατέχει πτυχία Αρμονίας και Αντίστιξης από το Αττικό Ωδείο Αθηνών. Οι σημερινές του ασχολίες περιλαμβάνουν τη σύνθεση τραγουδιών, την πραγματοποίηση συναυλιών, αλλά και την επέκταση του καναλιού του, Science behind music στο YouTube. Τον ενδιαφέρει η σύνδεση της μουσικής με την επιστήμη , διότι μέσω της δεύτερης ανακαλύπτουμε και αντιλαμβανόμαστε τις αιτίες των μουσικών προτιμήσεων και ερεθισμάτων.

 

Πριν από λίγο καιρό, στο Ίδρυμα Ευγενίδου, παρευρεθήκατε στη συνάντηση με διάφορους youtubers που ασχολούνται στο κανάλι τους με την επιστήμη. Ποια ήταν η εμπειρία σας, πώς εντάσσεται η επιστημονική κοινότητα στο YouTube και τι απήχηση έχουν τέτοιου είδους ζητήματα στον κόσμο;

Σωστά. Την 19η και 20η Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε, στο Ίδρυμα Ευγενίδου (Πλανητάριο) στην Αθήνα, το 1ο SciTalks Convention. Το SciTalks Convention με μία λέξη θα το χαρακτήριζα ως “γιορτή”, και θα σας εξηγήσω τον λόγο. Πηγαίνοντας λίγο πίσω χρονικά, η σύλληψη της ιδέας ενός τέτοιου Convention, έγινε από τρία παιδιά, τον Παύλο Καστανά (Astronio), τον Στάμο Αρχοντή (The Mad Sc1ent1st) και τον Στέφανο Βαμβάκο (Καθημερινή Φυσική). Σκοπός ήταν να μαζευτούν – σαν μία μεγάλη παρέα – όλα τα κανάλια του YouTube που ασχολούνται με την επικοινωνία της επιστήμης και να μοιραστούν με τους φίλους των καναλιών τους την αγάπη τους για την επιστήμη. Έτσι κι έγινε. Δύο ημέρες αφιερωμένες στην επιστήμη, με άκρως ενδιαφέρουσες ομιλίες από 12 κανάλια του ελληνικού YouTube κι αλληλεπίδραση με το κοινό το οποίο ξεπέρασε τα 1.500 άτομα (και τις δύο ημέρες). Αυτό που επικρατούσε και τις δύο ημέρες στο Ίδρυμα Ευγενίδου ήταν κάτι το μαγικό. Ο κόσμος αγκάλιασε το event και τους ευχαριστούμε. Η πλευρά αυτή του YouTube, μεγαλώνει καθημερινά κι εμείς συνεχίζουμε την πολλή δουλειά για να παρουσιάζουμε ολοένα και πιο ποιοτικό υλικό στους φίλους της επιστήμης. Τα καλύτερα πάντα έπονται!

Πώς προέκυψε η επιθυμία σας να δημιουργήσετε το κανάλι «Science Behind Music» στο YouTube;

Η επιστήμη και η μουσική φαινομενικά ανήκουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Όσο ψάχνεις και διαβάζεις όμως, ανακαλύπτεις ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Βιβλίο όπως το “This is your brain on music” του Dr. Daniel Levitin, είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η μουσική συνδέεται άμεσα με πάρα πολλούς κλάδους της επιστήμης – και κάπως έτσι, μου ήρθε και η ιδέα του “παντρέματος” αυτού. Η αγάπη κι ο ενθουσιασμός μου, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να ασχοληθώ και να μοιραστώ πράγματα και σκέψεις στο YouTube.

Η μουσική είναι εξίσου επιστήμη και τέχνη. Κατά πόσο θεωρείτε ότι θα έπρεπε να αλληλεπιδρούν αυτά τα δύο σε έναν μουσικό;

Η μουσική έχει όντως ένα είδος επιστημονικής δομής και κανόνες να την πλαισιώνουν όσον αφορά τη θεωρία και την πράξη, αλλά δεν μπορούμε να τη θεωρήσουμε επιστήμη. Δεν μπορούμε μέσω μίας τέχνης να δώσουμε ακριβείς απαντήσεις για τον υλικό κόσμο, αλλά να αποδώσουμε μία ερμηνεία κι έναν ρομαντισμό στα διάφορα φαινόμενα και τις καταστάσεις που διαδραματίζονται σε αυτόν, τροφοδοτώντας τη σκέψη και το συναίσθημα. Η μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές μας και φτερά στη σκέψη, όπως έλεγε κι ο Πλάτων! Ο ρόλος της επιστήμης εν προκειμένω, είναι να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους ο άνθρωπος έχει αυτή την ανάγκη για μουσική.

Πόσο σημαντική κρίνετε την εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου για την πνευματική εξέλιξη και την καλλιέργεια του ατόμου;

Καθώς μελετάμε ένα μουσικό όργανο, ενεργοποιούνται όλα τα σημεία του εγκεφάλου μας τα οποία έχουν χαρτογραφηθεί μέχρι σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι ενδυναμώνονται και πολλά μέρη-κλειδιά που είναι υπεύθυνα για τη λήψη αποφάσεων και τη συμπεριφορά μας, που έχει ως αποτέλεσμα, για παράδειγμα, την πιο αποτελεσματική λύση προβλημάτων της καθημερινότητάς μας. Οπότε, με τον καιρό, δεν καλλιεργείται μόνο η πνευματικότητά μας, αλλά βελτιώνονται και διάφορες άλλες δεξιότητες, πέρα από το πλαίσιο της μουσικής. Παίζοντας ένα μουσικό όργανο, ο εγκέφαλός μας μάς ανταμείβει επίσης με ορμόνες όπως είναι η ντοπαμίνη που μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα ψυχολογικά και η οξυτοκίνη που μας κάνει να σεβόμαστε περισσότερο τον συνάνθρωπό μας. Δε μπορώ να τονίσω αρκετά πόσο σημαντικό είναι ένα μουσικό όργανο στη ζωή μας, και πόσο μάλλον στα σχολεία.

Πώς διαμορφώνει κανείς μια συγκεκριμένη αισθητική απέναντι σε διάφορα ακούσματα και μουσικά ειδη;

Τα στοιχεία από διάφορες έρευνες δείχνουν ότι η αισθητική μας διαμορφώνεται σε ένα μεγάλο ποσοστό μέσα από την κοινωνία στην οποία ζούμε. Σε τι είδος μουσικής δηλαδή είμαστε περισσότερο εκτεθειμένοι και τι μουσική επαναλαμβάνεται διαρκώς γύρω μας. Πιο γενικά, στη δύση, από την αναγέννηση μέχρι το ρομαντισμό και (λιγότερο) μετέπειτα, ακολουθούνταν πιστά συγκεκριμένοι και αυστηροί κανόνες, όσον αφορά τη σύνθεση. Οι συνθέτες χρησιμοποιούσαν (κυρίως) τα λεγόμενα “σύμφωνα διαστήματα” κι απέφευγαν τα διάφωνα. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιούσαν έτσι τις νότες ούτως ώστε να ηχούν “σωστά. Σήμερα, οι περισσότεροι από εμάς – στη Δύση – κατά κάποιον τρόπο συνεχίζουμε να αποζητούμε τα σύμφωνα αυτά διαστήματα, πάνω στο ίδιο μουσικό σύστημα, αλλά με πολύ πιο απλή δομή και ευδιάκριτες μελωδίες που σου αποτυπώνονται κατευθείαν στο μυαλό! Ενδεικτικά, η Pop και πολλά στυλ της Rock. Αυτό δεν είναι απόλυτο, βέβαια, διότι η Jazz βασίζεται πάνω σε εντελώς διαφορετική δομή, αλλά και πάλι, πλέον, είμαστε εκτεθειμένοι αρκετά και στη Jazz μουσική. Σε μικρότερη κλίμακα τώρα, εμείς εδώ στην Ελλάδα – πέρα από τη Δυτική μουσική – έχουμε μεγαλώσει με αρκετά σύνθετους ρυθμούς όπως είναι τα 5/8, τα 7/8, τα 9/8 και με μουσικές κλίμακες που έχουν επιρροές από την Ανατολή. Δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι ένας Φινλανδός θα ευχαριστηθεί ένα ωραίο ζεϊμπέκικο όπως πολλοί από εμάς!

Υπάρχει κατά τη γνώμη σας καλή και κακή μουσική, ανεξάρτητα από το μουσικό είδος;

Κατά τη γνώμη μου ναι, υπάρχει καλή και κακή μουσική. Υπάρχει μουσική που με μαγεύει και με κάνει να θέλω ξαφνικά να γίνω καλύτερος άνθρωπος, αλλά και μουσική που στο άκουσμά της θέλω κυριολεκτικά να κλείσω τα αυτιά μου. Αλλά αυτή είναι η δική μου άποψη βασισμένη σε δικά μου κριτήρια, μουσικά και μη. Ο ένας θα ακούει τα δικά μου τραγούδια και θα τον εμπνέουν, και ο άλλος θα τα χρησιμοποιεί για να διώξει περιστέρια από το μπαλκόνι του! Η μουσική είναι για όλους και κανείς δεν είναι ίδιος με τον άλλο. Εάν δεν υπήρχε η ζήτηση, δε θα υπήρχαν κι όλα αυτά τα είδη – και όλα τα είδη, έχουν κάτι καλό να δείξουν και να προσφέρουν. Ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι μερικές φορές βρισκόμαστε σε θέση επίθεσης για τις μουσικές μας προτιμήσεις, επειδή είτε δε δεχόμαστε να μας τις υποτιμούν, είτε επειδή τις θεωρούμε ανώτερες από των άλλων. Αυτό, στην κοινωνιοψυχολογία, βασίζεται στο γεγονός ότι οι μουσικές μας προτιμήσεις ενσωματώνονται στη στάση ζωής που “χτίζουμε” μεγαλώνοντας και τις συνδέουμε με τον ίδιο μας το χαρακτήρα, θέλοντας μερικές φορές ακόμα και να προβάλουμε τους εαυτούς μας, μέσω της μουσικής που ακούμε.

Η μουσική αποτελεί μέρος της ζωής όλων μας. Πιστεύετε ότι ικανοποιεί διαφορετικές ανάγκες σε κάθε άνθρωπο;

Η μουσική όντως αποτελεί ένα μεγάλο ποσοστό της ζωής μας, και όχι τυχαία. Μας βοηθά σε διάφορες καταστάσεις και δραστηριότητες στη ζωή μας, άλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο. Οι πιο ενεργητικοί άνθρωποι, για παράδειγμα, όταν κάνουν βαρετά πράγματα της καθημερινότητας, όπως καθαριότητα ή ακόμα και γυμναστική, επιλέγουν δυνατή κι ανεβαστική μουσική, ενώ αθλητές, ακούγοντας σωστά επιλεγμένη μουσική, μπορούν να βελτιώσουν την απόδοση τους. Από την άλλη, πολλοί είναι εκείνοι που τη χρησιμοποιούν απολαμβάνοντας ένα καλό βιβλίο, επειδή τους βοηθάει στη συγκέντρωση, και ο καθένας από εμάς έχει τη δική του προτίμηση όταν περνάει μία δύσκολη περίοδο στη ζωή του. Πολλές είναι και οι φορές όμως, που την «καταναλώνουμε”, ακόμα και χωρίς τη θέλησή μας. Έρευνες έχουν δείξει ότι η αργή μουσική σε ένα super market, για παράδειγμα, μας ωθεί στο να καθίσουμε περισσότερη ώρα κοιτάζοντας τα ράφια και κατ’ επέκταση αγοράζοντας περισσότερα πράγματα.

Αν δεχτούμε ότι η τέχνη σε κάθε της μορφή τροφοδοτεί τη σκέψη, θεωρείτε πως υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορούν να θιγούν και να εκφραστούν και στην προκειμένη περίπτωση μέσα από τη μουσική;

Η μουσική χρονικά πάει σχεδόν όσο πίσω πάει κι ο άνθρωπος κι έχει μείνει μαζί μας σε όλο το μακρύ ταξίδι της εξέλιξης. Συμβαδίζουμε μαζί της. Είναι επέκταση του είναι μας και δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορούμε να εκφράσουμε μέσω αυτής, επειδή δεν είμαστε υποχρεωμένοι να την περιορίσουμε σε λέξεις για να την εξηγήσουμε.

 

Βίκυ Κελίδου

Απόφοιτη του Παιδαγωγικού Δημοτικής Εκπαίδευσης ΑΠΘ & μουσικός/πιανίστρια. Αγαπώ τα musicals, τις παραστάσεις, τα βιβλία, τα ταξίδια. Η γνώση νέων πραγμάτων με κερδίζει, όμως η τέχνη μου προκαλεί τη μεγαλύτερη συγκίνηση.~
Close Menu