Ideas worth reading: Συνέντευξη με τη Ρενέ Στυλιαρά

Ideas worth reading: Συνέντευξη με τη Ρενέ Στυλιαρά

Η Ρενέ Στυλιαρά είναι συγγραφέας μυθιστορημάτων, ποίησης και στιχουργός. Το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε το 2013 και λίγα χρόνια αργότερα αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της συγγραφής. Τα τελευταία 10 χρόνια διατηρεί μία από τις πλέον δημοφιλής σελίδες στο instagram μέσω της οποίας επικοινωνεί την τέχνη της. Στην συνέντευξη στο TEDxUniversityofMacedonia αναφέρθηκε στα αβέβαια όνειρα, στους μικρούς ροζ πλανήτες που κατέκτησε, και στο κυνήγι της «κατάλληλης στιγμής». 

Το πρώτο σου βιβλίο εκδόθηκε όταν ήσουν ακόμη 18 χρονών και το πιο πρόσφατο κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάϊο. Θεωρείς ότι ωρίμασες συγγραφικά στο διάστημα που μεσολάβησε;

Ελπίζω να έχω ωριμάσει συγγραφικά στο διάστημα που μεσολάβησε! Πιο πολύ το ελπίζω για το καινούργιο εγχείρημα του βιβλίου που ετοιμάζω, γιατί ήταν ένα πολύ μεγάλο και δύσκολο ταξίδι. Είναι μυθιστόρημα, ένα είδος που δεν έχω ξαναγράψει και θα κυκλοφορήσει καλώς εχόντων των πραγμάτων μέσα στους επόμενους μήνες. Μπορεί το πρώτο μου βιβλίο να κυκλοφόρησε στα 18, αλλά το είχα γράψει στα 16. Δεν είναι δυνατόν 10 χρόνια αργότερα να γράφεις με τον ίδιο τρόπο, γιατί υποδεικνύει ότι δεν έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου. Και δεν εννοώ μόνο τα νοήματα, γιατί διαφορετικά πράγματα πιστεύεις όσο μεγαλώνεις. Αναφέρομαι και σε επίπεδο γλωσσολογικό και λογοτεχνικό. Δε μπορεί να είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος θέλει να αποκαλείται συγγραφέας ή να εκδίδει βιβλία-οπότε αυτό να τον μετατρέπει άμεσα σε συγγραφέα-και να μην έχεις διαβάσει, να μην έχεις δουλέψει, να μην έχεις μάθει πράγματα, να μην έχεις ταλαιπωρηθεί λίγο με τη γλώσσα. 

Ευελπιστώ λοιπόν, να παρατηρήσει ο κόσμος διαφορά γιατί αυτό θα σηματοδοτεί και εξέλιξη και θα επισφραγίζει ότι κάπου διαφορετικά πάμε· με άλλες λέξεις, με περισσότερα εφόδια, με καλύτερες εικόνες…

Τί θέση έχει η συγγραφή στη ζωή σου;

Σίγουρα έχει κυρίαρχο και πρωταγωνιστικό ρόλο και με επηρεάζει εφ’ όλης της ύλης. Μέσα από τη διαδικασία της συγγραφής και ειδικά των τελευταίων μηνών, έχω μάθει πάρα πολλά πράγματα για τον εαυτό μου. Για παράδειγμα, έχω μάθει το πώς να με διαχειρίζομαι καλύτερα. Επίσης, οι ίδιοι μου οι ήρωες μου μαθαίνουν πράγματα μέσα από την ιστορία μου, χωρίς να το καταλαβαίνω.

Η συγγραφή είναι κάτι πάρα πολύ μοναχικό. Το πιο κοντινό σε συναναστροφή που μπορείς να έχεις, είναι οι ίδιοι σου οι ήρωες.

Μπορεί θεωρητικά να νιώθεις ότι εσύ τους έχεις πλάσει, αλλά καταλαβαίνεις με τον καιρό ότι αν θες πραγματικά να είσαι αντικειμενικός μαζί τους, είναι όλοι αυτόβουλα όντα και έχεις πράγματα να μάθεις από αυτούς. Πράγματα που δεν έχεις συνειδητοποιήσει σε πρώτο πλάνο ότι τα έχεις βιώσει. Τελικά όμως τα γνωρίζεις και βγαίνουν σαν δική τους αλήθεια. 

Φοβήθηκες ποτέ ότι ακολούθησες ένα αβέβαιο επάγγελμα;

 Η αλήθεια είναι ότι δεν το θεώρησα ποτέ επάγγελμα. Το ότι κατέληξα να ζω και να βιοπορίζομαι από αυτό, και να ασχολούμαι τελικά μόνο με αυτό, απλά συνέβη. Εξελίχθηκε να είναι έτσι. Εγώ επέλεξα ένα αβέβαιο όνειρο, όχι ένα αβέβαιο επάγγελμα.

Τα όνειρα είναι από τη φύση τους αβέβαια. Και όσο περισσότερο αβέβαια είναι, τόσο περισσότερο με εξιτάρουν και μου δίνουν την ώθηση να θέλω να τα κυνηγήσω, να δοκιμάσω, και να τα μετατρέψω σε πραγματικότητα.

Οπότε … όχι, δεν ήταν αβέβαιο επάγγελμα!

Η σελίδα που διατηρείς στο instagram είναι από τις πλέον δημοφιλείς. Πού αποδίδεις την ανάγκη του κόσμου να αγκαλιάσει τα στιχάκια σου; 

Νομίζω ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται το αληθινό και το ειλικρινές. Ανεβάζω όποτε το νιώσω, όποτε έχω κάτι να σας πω, όποτε κάτι συμβαίνει μέσα μου και θέλω να το επικοινωνήσω. Oπότε θεωρώ ότι όπως και εγώ, έτσι και εκείνοι, έχουν ανάγκη να ακουμπήσουν κάπου μια πτυχή του εαυτού τους. Και όταν αυτό το βρίσκουν ξέρουν ότι δεν θα τους κοροϊδέψει κανείς, αλλά αντιθέτως, θα τους αποδεχτεί, θα υπάρχει απόλυτη ασφάλεια, και δεν θα εκτεθούν. Εμένα μου μοιράζονται τις ιστορίες της ζωής τους! Μυστικά που μπορεί να μην έχουν πει στον αδερφό τους, στον κολλητό τους, στον άνθρωπό τους. Είναι πάρα πολύ εσωτερικό όλο αυτό που γίνεται. Για παράδειγμα, όπως εμένα δεν με ενδιαφέρει να ανεβάζω φωτογραφίες μου και με ενδιαφέρει να ανεβάζω την τέχνη μου, έτσι και σε εκείνους απασχολεί μόνο το μεταξύ μας.

Βρίσκουν κάτι αληθινό. Δεν ξέρω αν το μεταφράζουν σαν αγκαλιά, ή παρηγοριά. Είμαι βέβαιη όμως ότι αναγνωρίζουν πως είναι κάτι αληθινό.

Τί σημαίνει για σένα αυτή η αποδοχή, του κοινού;

Είναι σαν να λες σε κάποιον «Θα γίνεις αστροναύτης και θα πας να κατακτήσεις έναν καινούριο πλανήτη!». Είναι τόσο τρελό στην αρχή όταν το ανακοινώνεις στα 16 σου χρόνια. Καταλήγεις όμως, όχι μόνο να κατακτάς αυτόν τον πλανήτη, τον δικό σου μικρό ροζ πλανήτη, αλλά αποφασίζουν και άλλοι να έρθουν μαζί σου καινα υποστηρίξουν το όνειρό σου. Αυτό είναι τέλειο, είναι μαγικό!

Έχει ξεσηκωθεί χιλιάδες κόσμος και έχει έρθει στον δικό σου ροζ πλανήτη, εκεί που δεν περίμενε κανένας ότι θα φτάσεις, ή ότι μπορεί να υπάρχει. Είναι μαγικό να στηρίζει κάποιος τα όνειρά σου.

Εγώ το κάνω αυτό το πράγμα δέκα χρόνια! Και ο κόσμος δεν το στηρίζει μόνο διαδικτυακά. Το στηρίζει με το ότι ήρθε στην παρουσίαση του βιβλίου μου, με το να αγοράζει τα βιβλία μου, με το ότι έχουν γίνει best seller. Ο κόσμος με στήριξε σε πολλά. Είναι σαν να πραγματοποίησε αυτό το αβέβαιο όνειρο. Εγώ δούλεψα, και δουλεύω πάρα πολύ, αλλά η συγγραφή δεν είναι από τα πράγματα που μπορούν να σταθούν μόνα τους. Έχει ένα αντίκρισμα, έναν αποδέκτη. Πρέπει να έχει έναν αποδέκτη. Δεν γράφεις μόνο για εσένα. Γράφεις και για εκείνους.

Εκτός από τον έρωτα, ο οποίος έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στα κείμενά σου, ποιά άλλα συναισθήματα ή καταστάσεις αποτελούν έμπνευση;

Πολλά πράγματα. Ό,τι έχει να κάνει με τον ανθρώπινο παράγοντα γενικότερα, μπορεί να είναι η φιλία ή ακόμα το πιο απλό πράγμα επάνω στον πλανήτη. Επίσης, έμπνευση μπορεί να είναι και κάποιο κοινωνικό θέμα. Είμαι πάρα πολύ ευαίσθητη στα κοινωνικά θέματα και πολλές φορές δεν παίρνω θέση. Αυτό γίνεται όχι γιατί φοβάμαι να τοποθετηθώ, αλλα κυρίως, γιατί θέλω πρώτα να ξεκαθαρίσει το τοπίο μέσα μου και μετά να πάρω θέση. Προσπαθώ να μην παρασυρθώ από το συναίσθημά ή από αυτά που λένε οι άλλοι.

Θεωρώ ότι «φέρουμε ευθύνη». Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλά πράγματα μπορεί να ειπωθούν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο κοινωνικός αντίκτυπος.

Ο καθένας θέλει να βγάλει πρώτος ένα θέμα και να αυξήσει τους followers του. Εμένα δεν με αφορά η απήχηση γιατί μπορεί ένα νέο παιδί να συμμεριστεί την άποψή μου. Δεν θα ήθελα, λοιπόν, δύο εβδομάδες μετά να εκφέρω άλλη άποψη, ενώ για εκείνον να έχει γίνει κάτι πάγιο. 

 Θεωρείς ότι οι άνθρωποι σήμερα κατανοούν και επικοινωνούν τα συναισθήματα τους;

Θεωρώ οι άνθρωποι σήμερα προσπαθούν πάρα πολύ αλλά μοιάζει σαν να μη βρίσκουν τον τρόπο να το κάνουν. Θεωρώ, δηλαδή, ότι έχουν όλη την καλή διάθεση αλλά όλοι χανόμαστε μέσα στην πραγματικότητα μας και μέσα σε αυτό που βιώνουμε. Γίνονται πάρα πολλά και πάρα πολύ γρήγορα. Επομένως, το να προσπαθείς να διατηρείς επαφή με τον δικό σου εσωτερικό κόσμο αλλά και των ανθρώπων σου, καμιά φορά είναι λίγο παραπάνω απαιτητικό απ’όσο αντέχουμε. Οπότε θεωρώ ότι υπάρχει μια ατέρμονη προσπάθεια γύρω από όλο αυτό και καμιά φορά χανόμαστε.

Η στιχουργική αποτελεί ένα νέο επιτυχημένο εγχείρημά σου. Πώς αισθάνεσαι για αυτό;

 Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη και δεν θα το κρύψω και καθόλου! Το ονειρευόμουν πριν ακόμα ονειρευτώ να γίνω συγγραφέας. Όταν ήμουν 16 -17 χρονών προσπαθούσα να το πραγματοποιήσω αλλά ήταν η μία αποτυχημένη προσπάθεια μετά την άλλη. Οπότε τώρα που συμβαίνει είναι ένας ακόμη παράξενος πλανήτης που δεν μπορώ να σου πω ότι κατακτήθηκε, αλλά αρχίζω να τον γνωρίζω. Κάθε φορά που μπαίνει ένα τραγούδι μου στο ραδιόφωνο αντιδρώ σαν μικρό παιδί. Χαμογελάει και δεν ξέρει πώς να λειτουργήσει, να το δυναμώσει; Να το χαμηλώσει; Αν το δυναμώσει είναι ψώνιο αν το χαμηλώσει δεν το ευχαριστιέται…; Μπορεί στο μάλλον να αντιδρώ διαφορετικά. Στο σήμερα είμαι τρισευτυχισμένη και πάρα πολύ χαρούμενη.

Ποιο στιχάκι σου θα ήθελες να αφιερώσεις στους αναγνώστες μας;

Ο στίχος που θα τους αφιερώσω είναι ο εξής: 

«Για την κατάλληλη απόφαση, η κατάλληλη στιγμή είναι αυτή που συμβαίνει τώρα».

Και θα τους προκαλέσω και προσκαλέσω να ψάξουν τις δικές τους κατάλληλες αποφάσεις και να τις πάρουνε τώρα. Θα ακουστεί κάπως τετριμμένο αλλά ταυτόχρονα είναι και πραγματικότητα: ο χρόνος περνάει πάρα πολύ γρήγορα και δεν χαρίζεται σε κανέναν. Το μεγαλύτερο προσόν σε έναν άνθρωπο είναι η αυτοπαρακίνηση.

Οπότε ας μη δίνουμε άλλες δικαιολογίες στα όνειρά μας και να κυνηγήσουμε την κατάλληλη στιγμή!

TEDxUniversityofMacedonia

Το TEDxUniversityofMacedonia είναι ένας θεσμός του Πανεπιστημίου Μακεδονίας που έχει ως σκοπό να προσφέρει βήμα σε ιδέες που αξίζει να ακουστούν και να αποτελέσει έναυσμα για αλλαγή και δράση σε όλη τη φοιτητική κοινότητα και ευρύτερα στο νεανικό κοινό της Θεσσαλονίκης.
Close Menu