Πανελλήνιες, ένας αναχρονιστικός θεσμός εισιτήριο για το όνειρο

Πανελλήνιες, ένας αναχρονιστικός θεσμός εισιτήριο για το όνειρο

 

Πανελλήνιες. Μία λέξη ανίκανη να συνοψίσει τις ατέλειωτες ώρες προετοιμασίας, τον κόπο, τον χρόνο και τη δύναμη των μικρών μαθητών που από τη μια στιγμή στην άλλη καλούνται να μεγαλώσουν, να ωριμάσουν πρόωρα και να ανταγωνιστούν φίλους και γνωστούς για μία από τις πολυπόθητες θέσεις στις πανεπιστημιακές και τις τεχνικές σχολές της χώρας.

Μία λέξη που πλημμυρίζει από αναμνήσεις και συναισθήματα όταν κάποιος στοχάζεται το παρελθόν και τις συνέπειες του, μελλοντικά. Σίγουρα, αν έφτασες μέχρι το τέλος μπορείς να νιώσεις το βάρος που κουβαλούσες να αποχωρίζεται την ταλαιπωρημένη σου ψυχή. Από την άλλη, είμαι βέβαιος πως γνωρίζεις, ήδη, τα αποτελέσματα των κόπων σου. Μιλώ για εκείνα τα χιλιάδες μόρια που, φαινομενικά, καθορίζουν την «επιτυχία» ή την «αποτυχία» σου.

Και τώρα, φτάνουμε στον κρισιμότερο από τους μήνες του θεσμού. Το μήνα των αδιάλειπτων υποθέσεων που πάντα θα πέφτουν έξω. Το μήνα των καθοριστικών επιλογών που ίσως αποτελεί και την δυσκολότερη άσκηση στην οποία καλούνται να απαντήσουν οι νέοι και οι νέες. Εσύ, αποφάσισες τι θα γίνει, τελικά, με τις σπουδές σου; Είσαι σίγουρος για τις επιλογές σου; Κι αν δεν είσαι; Κι αν κάνεις ένα μεγάλο λάθος; 

Νιώθεις το σφυγμό σου να χτυπά, τους παλμούς να ανεβαίνουν και την καρδιά σου έτοιμη να σπάσει από αυτήν την πρόσκαιρη αγωνία; Περίμενε! Κάθισε αναπαυτικά στην καρέκλα σου, απέβαλε κάθε αμφιβολία και διάβασε τις ιστορίες μερικών από εκείνους που κάποτε βρίσκονταν στη δική σου θέση.

Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη, Τύχη.

 

Έλενα, 19, δευτεροετής φοιτήτρια, Χημικών Μηχανικών ΑΠΘ

Όταν θυμάμαι τη λέξη Πανελλήνιες γελάω. Γελώ με την αφέλεια του εαυτού μου που πίστεψε πως το δυσκολότερο πράγμα που είχα να κάνω ήταν να πετύχω μία υψηλή βαθμολογία στις εξετάσεις. Νομίζω πως όχι μόνο έπεσα, αλλά έφαγα τα μούτρα μου κατά την προετοιμασία. Στο τέλος, όμως, σηκώθηκα, πείστηκα πως θα τα καταφέρω και όπως φάνηκε, τα κατάφερα. Ήμουν αποφασισμένη εδώ και χρόνια πως για μία και μόνο σχολή άξιζε να προσπαθήσω. Έκανα το όνειρο μου πραγματικότητα και τώρα σπουδάζω κάτι που αγαπώ χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν στιγμές που τα μαθήματα φαίνονται δύσκολα ή λιγότερα ενδιαφέροντα. Στους σημερινούς νέους που καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε τόσες σχολές θα πως, φυσικά, το αυτονόητο, να ακολουθήσουν το όνειρο τους γιατί το μέλλον ενός επαγγέλματος το καθορίζει ο επαγγελματίας με την αγάπη και τον ζήλο που τρέφει γι’αυτό. Ο συμβιβασμός δεν υφίσταται σε τέτοιες αποφάσεις ζωής.

Γιάννης, 21, τελειόφοιτος φοιτητής, Ιστορικό Κέρκυρας

Οι πανελλήνιες ακούγονται πολύ μακρινές και ίσως να μην θυμόμουν καθόλου την όλη διαδικασία αν δεν αποτελούσε μέσο για να εισαχθώ σε μία σχολή. Μολονότι, το Ιστορικό αποτελούσε την πέμπτη κατά σειρά επιλογή μου, μπορώ να πω πως δεν μετάνιωσα ούτε λεπτό. Η κούραση και το άγχος εκείνης της περιόδου αποτελούν μακρινό παρελθόν και δεν συγκρίνονται  με ό,τι ακολουθεί στο πανεπιστήμιο. Θυμάμαι, ακόμη, την απογοήτευση που ένιωσα βλέποντας τα αποτελέσματα και είναι αλήθεια πως μου πήρε λίγο χρόνο να το αποδεχτώ. Ωστόσο, η ίδια η σχολή που στις αρχές φάνταζε σαν μια άδικη τιμωρία με διέψευσε μέσα από τις γνώσεις, το προσωπικό και το επίπεδο σπουδών που είχε να αναδείξει.

Αν γυρνούσα πίσω τον χρόνο δεν θα άλλαζα απολύτως τίποτα μα αν ήταν να συμβουλέψω τους υπόλοιπους υποψηφίους θα τους έλεγα πως η τελική επιλογή σχολής  δεν είναι αποτέλεσμα της αποτυχίας ή της επιτυχίας ενός έκπτωτου θεσμού αλλά αποτελεί μία διαδικασία διαλόγου με τον ίδιο μας τον εαυτό. Η αγάπη για ένα αντικείμενο πρέπει να είναι αυτό που θα μας οδηγήσει να το σπουδάσουμε. Τελειώνοντας, εύχομαι καλά αποτελέσματα στα παιδιά, όμως ας μην ξεχνάμε πως ο εαυτός μας μπορεί πολύ εύκολα να σφάλει. Δώστε μία ευκαιρία και σε κάτι που δεν σας γεμίζει με την πρώτη ματιά και ίσως εκπλαγείτε από τα πράγματα που μπορείτε να αποκομίσετε.

Ραφαέλα, 20, δευτεροετής φοιτήτρια, Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων & Επιχειρήσεων Φιλοξενίας, ΑΤΕΙ.

Οι πανελλήνιες, ήταν το λάθος που χρειάστηκε να επαναλάβω για να μπορέσω να εισαχθώ στη σχολή επιλογής μου. Όλοι υποστηρίζουν πως τη δεύτερη φορά τα πράγματα είναι καλύτερα. Και όντως, υπάρχει περισσότερος διαχειρίσιμος χρόνος τόσο για διάβασμα όσο και για ξεκούραση, ωστόσο η αναμονή των εξετάσεων και αμφιβολία μίας πιθανής αποτυχίας μπορούν πολύ εύκολα να αποθαρρύνουν κάθε υποψήφιο από τον τελικό του στόχο. Πτοήθηκα, σηκώθηκα, έκλαψα και γέλασα στο τέλος όμως φέρθηκα σαν ενήλικη δίνοντας τις εξετάσεις που θα μου εξασφάλιζαν ένα εισιτήριο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.  Νιώθω δικαίωση που κατάφερα να σπουδάσω αυτό που ήθελα εξαρχής. Στους μελλοντικούς φοιτητές θα έλεγα πως η αφοσίωση στους στόχους τους δεν μπορεί να εξασφαλίσει την επιτυχία αν δεν υπάρχει η θέληση για αλλαγή και για εξέλιξη στη ζωή τους. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το μυστικό της συνταγής τόσο για να πετύχουν όσο και να κληθούν να επιλέξουν το αντικείμενο σπουδών.

Η επιτυχία είναι να προχωράς από αποτυχία σε αποτυχία, χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου, Ουίνστον Τσώρτσιλ

 

Θάνος, 27, τριτοετής φοιτητής, Ιατρική ΕΚΠΑ 

Όχι μία, ούτε δύο, αλλά τρεις φορές επιδίωξα να κυνηγήσω το όνειρο.

Οι πανελλήνιες για ‘μενα ήταν ένας φαύλος αγώνας, ένας άσχημος εφιάλτης και η πολυπόθητη λύτρωση άργησε τρία ολόκληρα χρόνια. Δεν πίστευα ποτέ πως μπορούσα να τα καταφέρω, δεν τα παράτησα, όμως, ποτέ και βγήκα νικητής σ’αυτή τη μάχη με τον εαυτό μου. Πλέον νιώθω σίγουρος για το που πατάω και πιστεύω περισσότερο από ποτέ στις δυνάμεις μου. Μπορεί οι πανελλήνιες να είναι μία ψυχοφθόρα διαδικασία, όμως κι αυτές καλλιεργούν τα ένστικτα του ανθρώπου και προάγουν το πείσμα, την υπομονή και την ελπίδα. Όσον αφορά τους υποψηφίους θα τους παρότρυνα να μην σταματήσουν ποτέ μέχρι να φτάσουν εκεί που πραγματικά θέλουν. Τα όνειρα μερικές φορές αργούν όμως ποτέ δεν είναι αργά να τα ακολουθήσουμε, άλλωστε ο χρόνος είναι σχετικός.

Η Έλενα, ο Γιάννης, η Ραφαέλα και ο Θάνος δεν παύουν να είναι μερικά από τα χιλιάδες παιδιά των οποίων η ιστορία επαναλαμβάνεται ετήσια στη χώρα μας. Η ομάδα του #TEDxUniversityofMacedonia εύχεται σε όλους εσάς να πάρετε ό,τι πραγματικά αξίζετε!

Και να θυμάστε, δεν πειράζει αν αποτύχετε αρκεί να είστε προετοιμασμένοι για το αύριο, γιατί το αύριο είναι γεμάτο από επιλογές και ευκαιρίες.

 

Antonis Kitsios

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και σπουδάζει Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία. Αν τον ψάξεις να είσαι σίγουρος/η πως θα τον βρεις να τρέχει κάπου μεταξύ Εγνατίας και Τσιμισκή. Είναι πανταχού παρών όμως φέτος θα είναι εδώ αποκλειστικά για 'σένα ομορφαίνοντας λίγο παραπάνω τη ζωή σου με τα άρθρα του.
Close Menu