Ομιλίες που έγραψαν ιστορία

Ομιλίες που έγραψαν ιστορία

Σίγουρα όλοι έχετε ακούσει το «I have a dream» του Martin Luther King ή το «We shall fight on the beaches» του Winston Churchill. Επίσης, πιθανόν να έτυχε να διαβάσετε κάπου για την ομιλία του Fidel Castro στον ΟΗΕ. Ή ακόμα να συγκινηθείτε από τα λόγια του Nelson Mandela για τον φυλετικό διαχωρισμό κατά τη δίκη του το 1964. Αυτές είναι κάποιες μόνο από τις ομιλίες που αδιαμφισβήτητα επηρέασαν τον ρου της ιστορίας και έμειναν βαθιά χαραγμένες στη συλλογική μνήμη.

Πέρα από αυτές υπάρχουν όμως κι άλλες. Κάποιες περισσότερο και άλλες λιγότερο γνωστές. Ομιλίες που επηρέασαν και επηρεάστηκαν από τα ιστορικά γεγονότα. Ομιλίες που εμπνέουν, που προβληματίζουν, που ενθουσιάζουν. Και ομιλίες που η ανθρωπότητα μπορεί να θεωρεί κομμάτι της πολιτιστικής της κληρονομιάς. Ας απολαύσουμε μερικές από αυτές…

Ομιλία για την 50ή επέτειο των πορειών από τη Shelma στο Montgomery – Barack Obama (2015)

Στα μέσα της δεύτερης θητείας του ως πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Obama εκφώνησε αυτήν την ομιλία στη μνήμη όσων συμμετείχαν στην πορεία από τη Selma στο Montgomery. Η πορεία ήταν μέρος του κινήματος διεκδίκησης των πολιτικών δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών και στόχευε στην εξάλειψη του φυλετικού διαχωρισμού στις ΗΠΑ. Περίπου 600 άνθρωποι ξεκίνησαν την Κυριακή, 7 Μαρτίου από τη Selma αλλά η πορεία ανακόπηκε στα μέσα της διαδρομής. Η μέρα αυτή έχει μείνει γνωστή στην ιστορία ως Bloody Sunday.

Η ομιλία του τέως προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτελεί έναν ύμνο στους αγώνες και τις προσπάθειες του λαού για ενότητα και εξάλειψη του ρατσισμού. Αποκτά μάλιστα και μια ιδιαίτερη αξία αν σκεφτεί κανείς ότι ο Barack Obama ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος των ΗΠΑ. Δεν παραλείπει να τονίσει τη μοναδικότητα του αμερικανικού έθνους, αναγνωρίζει όμως πως ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό δεν έχει ολοκληρωθεί.

Αν δεν έχετε χρόνο να διαβάσετε ολόκληρη την ομιλία αξίζει να γνωρίζετε τουλάχιστον ένα μικρό κομμάτι της. «Αυτό που έκαναν εδώ θα αντηχεί στη διάρκεια των αιώνων. Όχι επειδή η αλλαγή που κέρδισαν ήταν προκαθορισμένη. Ούτε επειδή η νίκη τους ήταν πλήρης. Αλλά επειδή απέδειξαν ότι είναι δυνατή η μη βίαιη αλλαγή, ότι η αγάπη και η ελπίδα μπορούν να κατακτήσουν το μίσος. …Επειδή η πιο ισχυρή λέξη στη δημοκρατία μας είναι η λέξη Εμείς

Ομιλία κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη – Γιώργος Σεφέρης (1963)

«Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει (ο άνθρωπος) πάντα την ανάγκη ν’ ακούσει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή η φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει που να ‘βρει καταφύγιο, απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι’ αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. …Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.»

Με αυτήν την ομιλία ωδή στην ποίηση, τον άνθρωπο και την ελληνική γλώσσα θέλησε να παραλάβει ο μεγάλος Έλληνας ποιητής το βραβείο Νόμπελ. Ο λόγος εκφωνήθηκε στα γαλλικά, πράγμα κάπως ειρωνικό αφού βραβεύτηκε για το έργο του στα ελληνικά, κάτι το οποίο επισημαίνει και ο ίδιος. Άξιο αναφοράς είναι επίσης το γεγονός ότι μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη είναι οι μόνοι Έλληνες που τους έχει απονεμηθεί το Βραβείο της Σουηδικής Ακαδημίας.

Και μιας που μιλάμε για Nobel Λογοτεχνίας ξεχωρίζει επίσης και η ομιλία του Gabriel García Márquez «The solitude of Latin America» το 1982. Ο Κολομβιανός μυθιστοριογράφος που βραβεύτηκε για τον μαγικό του ρεαλισμό ασχολήθηκε στα έργα του κυρίως με την αποικιοκρατία στη Λατινική Αμερική και την «κληρονομιά» που άφησε πίσω της.

«Ich bin ein Berliner» – John Fitzgerald Kennedy (1963)

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 30 χρόνια από την πτώση του τείχους του Βερολίνου (1989) και δε θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε αυτήν την ομιλία που αποτελεί μια από τις καλύτερες του πρώην προέδρου των ΗΠΑ. Η ομιλία έλαβε χώρα στο τότε Δυτικό Βερολίνο και αποτελεί κατά κάποιον τρόπο μια προφητεία ή καλύτερα έναν πρόδρομο των όσων έμελλε τελικά να συμβούν.

Ο Kennedy καταδίκασε το Κομμουνιστικό σύστημα ως ένα αδίκημα όχι μόνο κατά της ιστορίας αλλά και κατά της ανθρωπότητας με την πιο φανερή απόδειξη της αποτυχίας του το τείχος του Βερολίνου. Ο λόγος του θεωρείται μια αξιοσημείωτη στιγμή του Ψυχρού Πολέμου μέσω του οποίου εξέφρασε την αλληλεγγύη των Αμερικανών στους Βερολινέζους.

«Η ελευθερία είναι αδιαίρετη και όταν ένας άνθρωπος είναι υποδουλωμένος, κανείς δεν είναι ελεύθερος.», είναι μια από τις φράσεις που ξεχωρίζει στην ομιλία του πρώην προέδρου. Ενώ επίσης μια άλλη γνωστή φράση που αφορά στο τείχος είναι η «Mr. Gorbachev, tear down this wall!» του Reagan το ’87, δύο χρόνια πριν την πτώση.

«Tryst with destiny» – Jawaharlal Nehru (1947)

Η 15η Αυγούστου αποτελεί ημέρα εθνικής εορτής για την Ινδία, καθώς αυτήν τη μέρα το 1947 κέρδισε την ανεξαρτησία της από τους Βρετανούς. Η «Tryst with Destiny» είναι η ομιλία του πρώτου πρωθυπουργού της ανεξάρτητης Ινδίας, Jawaharlal Nehru. Θεωρείται μία από τις κορυφαίες ομιλίες του 20ού αιώνα και αποτελεί ένα εγκώμιο στην ελευθερία. Ο Nehru προετοιμάζει τους συμπολίτες του για ένα λαμπρό μέλλον, αλλά τονίζει πως δεν πρέπει να εφησυχάζονται. Άλλωστε «η ελευθερία και η εξουσία συνεπάγονται ευθύνη».

Ο Jawaharlal Nehru και ο ‎Mahatma Gandhi

Όραμα της τότε Ινδίας ήταν να γίνει μια παγκόσμια οικονομική δύναμη και να εγκαθιδρύσει ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου. Σήμερα περίπου 70 χρόνια μετά αποτελεί μια υπολογίσιμη δύναμη του πλανήτη βασιζόμενη στις αρχές που δίδαξε και εφάρμοσε ο Gandhi. Την ειρήνη, τη μη βία και την ελευθερία.

«Η ειρήνη λέγεται ότι είναι αδιαίρετη. Έτσι είναι η ελευθερία, έτσι και η ευημερία. Και για αυτό είναι και καταστροφή σε αυτόν τον κόσμο που δεν μπορεί πλέον να χωριστεί σε απομονωμένα θραύσματα.»

Ομιλία προς τους επιστήμονες του Los Alamos – Julius Robert Oppenheimer (1945)

Πρόκειται για μία από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της σύγχρονης ιστορίας. Πρόκειται για τον πατέρα της ατομικής βόμβας. Ο J. Robert Oppenheimer ηγήθηκε της κατασκευής της πυρηνικών όπλων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στόχος του Manhattan Project το οποίο ανέλαβε το εργαστήριο του Los Alamos ήταν να κατασκευάσει τα πρώτα πυρηνικά όπλα στον κόσμο.

Κατά τη δοκιμή της πρώτης πυρηνικής έκρηξης τον Ιούλιο του ’45 ο Oppenheimer αντιλήφθηκε πως ο κόσμος μετά από αυτό δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιος. Στο συγκεκριμένο γεγονός αποδόθηκε και η φράση που είπε αργότερα: «Now I am become Death, the destroyer of worlds». Μετά τη ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι άρχισε να έχει δεύτερες σκέψεις για τη χρήση των πυρηνικών όπλων. Ωστόσο φέρεται να λέει πως δεν μετάνιωσε ποτέ που πήρε μέρος σε ένα τέτοιο εγχείρημα.

Operation Crossroads: Δοκιμή πυρηνικών όπλων το 1946

Στη συγκεκριμένη ομιλία του υποστηρίζει πως η μελέτη των πυρηνικών εκρήξεων και η χρήση της πυρηνικής ενέργειας ήταν μια αναγκαιότητα. Ως επιστήμονες όφειλαν να παραδώσουν τη γνώση αυτήν στον κόσμο, γιατί ακριβώς αυτός είναι ο ρόλος της επιστήμης. Είναι καλό ο κόσμος να γνωρίζει την αλήθεια, να μαθαίνει για τη φύση και να μπορεί να την κατανοήσει. Ελπίζει μάλιστα ότι τα πυρηνικά όπλα θα αποτελέσουν μια αφορμή για να γίνουν διακανονισμοί ανάμεσα στα κράτη και τελικά να εδραιωθεί η ειρήνη.


Αυτές, λοιπόν, ήταν κάποιες όχι και τόσο γνωστές ομιλίες τις οποίες αξίζει να διαβάσει κανείς κάποια στιγμή στη ζωή του. Αξίζει γιατί διαβάζοντάς τες μαθαίνει κανείς και ιστορία. Και η ιστορία και το παρελθόν είναι ίσως ο καλύτερος οδηγός για το μέλλον.

Georgia Fotiadou

Φοιτήτρια ιατρικής εδώ! Αγαπώ την έντεχνη μουσική, τα αστυνομικά μυθιστορήματα και τη φυσική. Πιστεύω στη δύναμη της σκέψης και απολαμβάνω τις μικρές χαρές της ζωής.
Close Menu