Νατάσα Καρρά, μία εναλλακτική πλέχτρα

Νατάσα Καρρά, μία εναλλακτική πλέχτρα

Νατάσα Καρρά

 

Άνθρωπος. Μία λέξη που συνεχίζει να μας απογοητεύει με την πάροδο του χρόνου. Μία λέξη που προσπαθεί επίμονα να αναδείξει την κακή της όψη σε όλες τις εκφάνσεις του θεατού και αθέατου πολιτισμού. Η Νατάσα Καρρά στέκει ακλόνητη μέσω των πράξεων της αποδεικνύοντας πως καμιά φορά ο άνθρωπος μπορεί να υπερβεί την κακία που έχει φωλιάσει μέσα του δηλητηριάζοντας την ομορφιά της ύπαρξης.

Έχοντας μεταναστεύσει στην ηλικία των δέκα από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας χώρεσε σε μία βαλίτσα ολόκληρη την κουλτούρα της γειτονικής ηπείρου. Τα βιώματα, ιδιαίτερα. Η τριβή της με τον εθελοντισμό και ειδικότερα με την ανακύκλωση ήδη υπαρκτή από τότε. Πάμε να τη γνωρίσουμε καλύτερα …

-52 χρόνια εθελοντισμού δεν είναι λίγα. Πως αξιοποίησες την πολύχρονη εμπειρία σου;

Ζούμε στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Για να το πω ξεκάθαρα, ζούμε σε μία παρηκμασμένη χώρα οπού βιώνουμε, καθημερινά, την πτώση σε όλες της τις εκφάνσεις. Κάνοντας μία βόλτα προς τα Δυτικά της πόλης μπορεί κανείς , πρόδηλα, να απαριθμήσει τους απόρους και όταν πια ο αριθμός ξεπεράσει τα δύο του χέρια θα διαπιστώσει πως έχασε το μέτρημα. Δεν επιλέγω να τρέφομαι με αυταπάτες και έτσι αποφάσισα να δράσω, να επιδιώξω την αλλαγή αντί της αδράνειας.

Πριν δύο χρόνια, λοιπόν, μία φίλη μου μου είχε στείλει ένα βίντεο όπου σε γηροκομείο της Φλόριντας ηλικιωμένοι ένοικοι που έπασχαν από Αλτσχάιμερ βρήκαν διέξοδο στην ρουτίνα της καθημερινότητας πλέκοντας πατάκια φτιαγμένα από πλαστικές σακούλες. Τα πατάκια δωρίζονταν σε απόρους αφού αποτελούσαν, όπως αποδείχτηκε, αποτελεσματικό μονωτικό μεταξύ του πατώματος και του στρώματος ή της κουβέρτας όπου κοιμούνταν. Έτσι και γω έχοντας περίσσιες σακούλες στα ντουλάπια μου καθώς και προηγούμενη εμπειρία στον χώρο της εθελούσιας προσφοράς, αποφάσισα να κάνω τα πρώτα δειλά βήματα στο χώρο του πλεξίματος.

Πλεχτό στρώμα από σακούλες

 

-Ποιες δυσκολίες συνάντησε και συναντά το εγχείρημα σου;

Τίποτα, σαφώς, δεν είναι εύκολο πόσο μάλλον το να πείσεις και να παρακινήσεις ένα πλήθος καχύποπτο για τις αγνές προθέσεις σου. Κι αν το πείσεις, σίγουρα θα περιμένει κάποιο αντάλλαγμα. Για να καταλάβεις, ένα πατάκι στο μέγεθος ανθρώπου σε στάση ύπνου απαιτεί, τουλάχιστον, χίλιες πεντακόσιες σακούλες. Όταν, βέβαια, ζήτησα βοήθεια για να συλλέξω τα υλικά, δεν άργησε να έρθει καθώς και οι φίλοι μου ήθελαν να βοηθήσουν ωστόσο κανείς δεν μου έφερε τις σακούλες. Εγώ είμαι αυτή που θα τρέξει να τις μαζέψει και πίστεψε με η βενζίνη του αυτοκινήτου είναι ακριβότερη απ’ ότι αν αγόραζα η ίδια τις σακούλες.

Από την άλλη, ο φόρος στις σακούλες (0.4 λεπτά) οδήγησε στη δραστική μείωση της αγοράς τους κάτι που κάνει δυσκολότερο το έργο μου. Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω και την κούραση του εγχειρήματος. Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως η πλέξη δεν γίνεται με κλωστές αλλά με πλαστικό, το οποίο βαραίνει όσο μεγαλώνει το πλεκτό. Ο πόνος εκτείνεται από τους ώμους έως και τα χέρια.

-Ποια η βοήθεια που λαμβάνεις από την τοπική κοινωνία και την οικογένεια σου;

Η τοπική κοινωνία, το αγκάλιασε. Στην ουσία είναι ο πάροχος των πλαστικών σακούλων και είναι αλήθεια πως εκτιμώ πολύ τη βοήθεια τους. Από την άλλη, ο πατέρας μου είναι ένας ακόμη αφανής ήρωας της υπόθεσης. Αυτός φτιάχνει τα κουβάρια πλεξίματος, το δυσκολότερο μέρος, χωρίς τη βοήθεια του οποίου δεν θα μπορούσα να συνεχίσω το δικό μου κομμάτι. Τώρα, είναι και η κοινότητα του Δήμου που υπόσχεται να βοηθήσει με την παροχή ενός χώρου συγκέντρωσης του υλικού (σακούλες) παραγωγής.

Ο φόρος στις πλαστικές σακούλες μειώνει τον αντίκτυπο του έργου μου

 

-Μίλα μας για τους άστεγους που βλέπεις στον δρόμο. Πιστεύεις πως μειώνονται όσο η χώρα ανακάμπτει; Πως βλέπουν τις προσπάθειες να τους βοηθήσεις;

Ας είμαστε ρεαλιστές για ακόμη μία φορά. Όποιος πιστεύει πως καλυτερεύουμε τότε δεν έχει συνειδητοποιήσει πόσο μακριά βρισκόμαστε από την πραγματικότητα. Τόσο ανατολικά όσο και δυτικά ο αριθμός των αστέγων και αυτών που κοιμούνται στα αυτοκίνητα τους έχει αυξηθεί. Ωστόσο, οι γυναίκες είναι λιγότερες από τους άνδρες ενώ οι νέοι είναι πολλοί λιγότεροι. Οι άνθρωποι του δρόμου είναι καχύποπτοι και απογοητευμένοι, δεν ανοίγονται εύκολα. Είναι όμως πολύ δοτικοί. Αν ο διπλανός τους χρειαστεί ένα στρώμα τότε θα του το δώσουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Η όποια βοήθεια είναι απίστευτα σημαντική σε περιόδους «δυνατής κατάθλιψης» όπως  ονομάζω εγώ την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Το ότι κάποιος σκύβει να δει το πρόβλημα τους, τους δίνει δύναμη να ζήσουν και να καταλάβουν πως δεν είναι μόνοι τους. Ίσως κάποτε να κάνουν μία νέα αρχή. Μέχρι στιγμής έχω διανέμει τέσσερα πατάκια τα οποία τα προσέλαβαν με μεγάλη χαρά. Ίσως και η στιγμή της διανομής να στάθηκε ικανή να αναπτύξουμε μία προσωπική και στενή σχέση φιλίας. Μπορεί να μην μπορούμε να πιούμε έναν καφέ μαζί, ωστόσο θα ανταλλάξουμε αληθινές κουβέντες αν τύχει και συναντηθούμε.

-Πως νιώθεις μετά από μία μέρα προσφοράς;

Γεμάτη, πλήρης, χαρούμενη. Οτιδήποτε άλλο φαντάζει τόσο πεζό. Αγαπώ αυτό που κάνω, δεν το αρνούμαι και γι’αυτό δίνω το μεγαλύτερο κομμάτι της ψυχής μου σ’αυτό. Δεν θα υπάρξει βράδυ, μάλιστα, που δεν θα πλέξω έστω μία σειρά πριν κοιμηθώ.

Πλεχτή σακούλα

 

-Τι θα έλεγες σε όλους εκείνους που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία το έργο σου;

Θα τους έλεγα να’ρθούν μια βόλτα να δουν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι αυτοί και τις αντιδράσεις τους όταν, τελικά, παραλαμβάνουν το πατάκι. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

 

Στρώμα από πλαστικές σακούλες επώνυμων ειδών και μη

 

Η Νατάσα Καρρά αποτελεί μία πλέχτρα που προσιδιάζει στις ανάγκες των καιρών μας, δεν συμβιβάζεται, δεν αρκείται στο εφήμερο, επιδιώκει την αλλαγή και αγωνίζεται για το σήμερα και το τώρα μέσα από το έργο της που δεν αποτελεί παρά μία έμπρακτη κατάθεση ψυχής.

Σε ευχαριστούμε Νατάσα …

Antonis Kitsios

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και σπουδάζει Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία. Αν τον ψάξεις να είσαι σίγουρος/η πως θα τον βρεις να τρέχει κάπου μεταξύ Εγνατίας και Τσιμισκή. Είναι πανταχού παρών όμως φέτος θα είναι εδώ αποκλειστικά για 'σένα ομορφαίνοντας λίγο παραπάνω τη ζωή σου με τα άρθρα του.
Close Menu