Ναρκωτικά: Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;

Ναρκωτικά: Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;

  Υπάρχει. Γιατί ζωή υπήρχε και πριν τα ναρκωτικά. Αυτό το μήνυμα, μαζί με πολλά ακόμα, προσπαθεί να εμφυσήσει η 26η Ιουνίου, η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών. Η ύπαρξη αυτής της επετείου σου δημιουργεί μια πικρία, σε συστέλλει με ένα συναίσθημα λύπης. Πόσο κοντά μας μπορεί να βρίσκεται η μάστιγα των ναρκωτικών; Οι ειδικοί μας απαντούν: «Πολύ». Την ίδια στιγμή όμως η 26η Ιουνίου έρχεται να μας αποζημιώσει με ένα πιο χαρμόσυνο μήνυμα, πιο ελπιδοφόρο και πιο αισιόδοξο: Ότι υπάρχει η επιστροφή, ότι έξω από  το τούνελ των ναρκωτικών υπάρχει ζωή που περιμένει να τη ζήσεις.

Τα καλά νέα!

Τα καλά νέα της υπόθεσης είναι πως τα ποσοστά των νέων χρηστών σε σχέση με προηγούμενα χρόνια φαίνεται να έχουν πέσει. Άραγε το μήνυμα κατά των ναρκωτικών έχει θεμελιωθεί στις συνειδήσεις των νέων ή απλά πρόκειται για ένα τυχαίο γεγονός; Τη σήμερον ημέρα, τα άτομα που ζητούν απεξάρτηση από ναρκωτικά είναι μεγαλύτερης ηλικίας και ίσως χρόνιοι χρήστες. Κάποιο λάκκο όμως σίγουρα έχει η φάβα, καθώς σταθερά παραμένουν τα ποσοστά της χρήσης κάνναβης σε όλο το ηλικιακό φάσμα. Ενώ τα τελευταία χρόνια περισσότεροι χρήστες ζητούν θεραπεία απεξάρτησης από αλκοόλ, τζόγο και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Άρα οδηγούμαστε και πάλι σε έναν φαύλο κύκλο εξάρτησης, οποιασδήποτε μορφής.

First things first…

Tί συμβαίνει όμως με εκείνους που αποφασίζουν να δουν τη ζωή από τη  θετική της πλευρά και να ανεξαρτητοποιηθούν. Καταρχήν, τα προγράμματα απεξάρτησης στην Ελλάδα ποικίλλουν. Παραδοσιακά, οι τακτικές που ακολουθούνται είναι δύο βασικές: τα «φαρμακευτικά» προγράμματα και η συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη. Στην πρώτη περίπτωση χορηγούνται στους χρήστες υποκατάστατα των ναρκωτικών ουσιών και σταδιακά μειώνεται η ποσότητά τους ως ότου ο χρήστης να παραμείνει «καθαρός» για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. αντίβαρο στην ηρωίνη είναι η μεθαμφεταμίνη ). Η περίπτωση της συμβουλευτικής από την άλλη αντιμετωπίζει το άτομο όχι τόσο σαν ασθενή αλλά σαν άτομο χρήζον βοηθείας γι΄ αυτό και στηρίζεται στην συνεχή και ψυχολογική υποστήριξη , αναζητά τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος, προβάλλοντας έτσι ένα πρόσωπο πιο ανθρώπινο.

Το μετά.

Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον μπορούμε να αποτιμήσουμε αν μια θεραπεία πέτυχε ή όχι. Συχνό είναι και το φαινόμενο της ιδρυματοποίησης , όταν δηλαδή ο χρήστης ξαναμπλέκει με τις ναρκωτικές ουσίες και αναγκάζεται να ξαναμπεί στη διαδικασία της απεξάρτησης. Επομένως, το πιο κρίσιμο συστατικό για την επιτυχία ενός προγράμματος είναι η θέληση. «Αν θέλει να τα κόψει πραγματικά, θα το κάνει» αφηγείται πρώην χρήστης ναρκωτικών στην ομάδα του blog του TEDxUoM, «η απεξάρτηση δεν σταματάει όταν βγεις από το ίδρυμα, συμπληρώνει, το Νο1 συστατικό για να μείνεις μακριά από οποιαδήποτε ουσία είναι η αστείρευτη θέληση.

Σε δεύτερη μοίρα, αλλά εξίσου σημαντική και αναπόσπαστη, έρχεται η ψυχοθεραπεία που θα σε φέρει σε επαφή με όλα εκείνα τα κομμάτια του εαυτού σου, με όλα τα ψυχολογικά κενά που σε οδήγησαν σε τέτοια απόφαση». Κλείνοντας την ερώτηση καταλήγει: «μόνο ο συνδυασμός των δύο θα σε κάνει να ξεκόψεις από τα ναρκωτικά, να αντιμετωπίζεις τα προβλήματά σου χωρίς αυτά , με νηφαλιότητα, όπως όλοι οι άνθρωποι».

 

Πώς θα μιλούσες στα παιδιά σου για ναρκωτικά αν είχες πάρει ναρκωτικά;

Awkward… Είναι  από τις δύσκολες στιγμές στη ζωή ενός γονέα η στιγμή που θα πρέπει να μιλήσει στα παιδιά του για τα ναρκωτικά. Τι πρέπει να πει; Να τα τρομάξει; Να τα προβληματίσει; Ας φανταστούμε λοιπόν ποια θα ήταν η ανάλογη κουβέντα που θα έκανε ένας πρώην χρήστης. Τα ερωτήματα αυτά διαλευκάνθηκαν στην συνέντευξη που είχαμε με πρώην χρήστη που με απόλυτη ψυχραιμία –σχεδόν ανατριχιαστική- μας απαντά πως «το Α και το Ω είναι η ειλικρίνεια, από πολύ νωρίς πρέπει να υπάρχει η σωστή ενημέρωση, να τίθενται κάποια όρια, τα όρια του «σωστού». Ύστερα, συνεχίζει, πρέπει το παιδί να γνωρίζει τις συνέπειες της βλάβης που θα προκληθεί από τη χρήση, πόσο θα σε καταστρέψουν και πόσο δύσκολος είναι ο αγώνας την απεξάρτησης». Με περισσότερη γλαφυρότητα μας διηγείται: «Γνωρίζω περιπτώσεις γονέων που έχουν πάρει το παιδί τους από το χέρι, τους έχουν πάει ως τη Γιαννιτσών ή ως τις πιάτσες για να δουν βιωματικά την κατάσταση που επικρατεί εκεί». Τέλος η ίδια παραδέχεται: «Μπορεί ποτέ να μην χρειαστεί ποτέ να το κάνεις σαν γονιός-πρώην χρήστης αυτό, πάντως εάν έβλεπα το παιδί μου να κινείται σε μια τέτοια κατεύθυνση θα χρησιμοποιούσα και το δικό μου παράδειγμα, αλλά πάντα σαν παράδειγμα προς αποφυγή και όχι προς μίμηση». 

Όσο συγκινητικό και να είναι το big talk γύρω από τα ναρκωτικά, δεν συγκινεί τους περισσότερους χρήστες. Υπάρχουν δίπλα μας, στη στάση του λεωφορείου μας, στο δίπλα κάθισμα , στη δίπλα παρέα. Η 26η Ιουνίου είναι δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους για ενημέρωση πρόληψη αλλά και θεραπεία, δίπλα σε όσους επιλέγουν τη ζωή. Δεν είναι ανάγκη να είσαι χρήστης για να τιμήσεις αυτήν την επέτειο, αρκεί το ΌΧΙ σου στην πρώτη πρόταση για μια δοκιμή ναρκωτικών.

 

 

Lina Tsiggana

Ξεκίνησα να σπουδάζω δημοσιογραφία το 2017 και ακόμη ίσως δεν ξέρω αν μ'αρέσει, ίσως και να το μάθω γράφοντας . Είμαι περίεργη να ανακαλύπτω πως λειτουργούν τα πράγματα, από τα μηχανήματα μέχρι το ανθρώπινο μυαλό. Έτσι ανακάλυψα και την αγάπη μου για τα ζώα,το φαγητό και τους λάτιν χορούς.
Close Menu