Νέοι και τέχνη, ο επαναπροσδιορισμός μιας μακροχρόνιας σχέσης!

Νέοι και τέχνη, ο επαναπροσδιορισμός μιας μακροχρόνιας σχέσης!

Είναι καιρός πια να το παραδεχτούμε. Η τέχνη, και ειδικότερα η μοντέρνα τέχνη, ωριμάζει και μαζί της ωριμάζει το απαίδευτο μάτι κάθε ακροατή, θεατή και ερμηνευτή αυτής της αισθητικής γέννησης που συντελείται λεπτό προς λεπτό μπροστά του. Γιατί, σήμερα, περισσότερο από ποτέ η τέχνη καταργεί την προκαθορισμένη της υπόσταση, επαναστατεί αναδρομικά και δραπετεύει από τα στερεοτυπικά κατάλοιπα του παρελθόντος. Σ’αυτή την κατάσταση πολιτισμικής κατάρρευσης μα ταυτόχρονα και αναγέννησης οι νέοι καλλιτέχνες δεν απέχουν. Aντίθετα, αποδεικνύουν έμπρακτα την ανάγκη αλλαγής μέσα από τις δικές τους ατομικές ή συλλογικές παρεμβάσεις.

Θέατρο

Η τέχνη του θεάτρου, σήμερα, απογυμνώνεται εντελώς. Οι νέοι σκηνοθέτες δεν διστάζουν να παραμορφώσουν τη σκηνή, τους ηθοποιούς και όλες εκείνες τις συμβάσεις που άλλοτε θεωρούσαμε καταχρηστικές. Παρεμβαίνουν στα κείμενα δίνοντας έμφαση στον πλουραλισμό, την ισότητα και τον πειραματισμό γύρω από το φύλο. Επανεξετάζουν το άτομο και τις κοινωνικές τάξεις ενώ την ίδια στιγμή αποδοκιμάζουν τους αφοριστικούς κανόνες και τις θεσπισμένες ιδεολογίες με ανανεωτικό ύφος.

Το θέατρο διέρχεται πλέον μία μεταβατική περίοδο όπου ο καλλιτέχνης για τις ανάγκες επιβίωσης στρέφεται στον κινηματογράφο και ειδικότερα στις μικρές σειρές που διανέμονται στο κοινό μέσω καναλιών όπως το Netflix.

Τάσεις που επικρατούν: performance art, φεμινιστικό θέατρο, διαμεσικό θέατρο θέατρο στα μούτρα σας.

 

 

Φωτογραφία

Ουδέν κρυπτόν υπό την φωτογραφίαν, θα έλεγε η αρχαιοελληνική παροιμία παραφρασμένη, αφού οι νέοι φωτογράφοι φροντίζουν να αποτυπώνουν κάθε μικρή στιγμή της καθημερινότητας απομονώνοντας την από το σύνολο. Δικαιολογημένα η φωτογραφία θεωρείται η μορφή τέχνης με την μεγαλύτερη απήχηση στον 21ο αιώνα. Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει θύμα του φακού, θύμα της ίδια της ύπαρξης αρκεί να εκτεθεί για λίγο στο φως. Μοτίβα, φευγαλέες κινήσεις, σχήματα, μοναχικά τοπία, δυναμικές αναπαραστάσεις του χώρου και εκστατικές λήψεις του χρόνου αποτελούν τη φωτογραφική θεματολογία των νέων. Κανείς δεν ικανοποιείται αν δεν απαθανατίσει την τελειότητα και δεν επεξεργαστεί κάθε γωνία που ο φακός μπόρεσε να συλλάβει.

Τάσεις μεταξύ άλλων: street art photography, black & white, landscape, dance, food, portraits.

 

 

Ζωγραφική

Ζωγραφική και φωτογραφία ανταγωνίζονται για την πρωτιά στο βάθρο της απεικόνισης. Οι νέοι καλλιτέχνες άλλοτε ακολουθούν τις αρχές του αφηρημένου εξπρεσιονισμού και άλλοτε στρέφονται προς τα λεπτομερή πορτραίτα που δεν ξεχωρίζουν από μία καλοστημένη φωτογραφία. Βέβαια, οι εγκαταστάσεις δείχνουν να κερδίζουν και αυτές  έδαφος προσελκύοντας μεγαλύτερο συχνά αριθμό επισκεπτών απ’ ότι έργα της Μπαρόκ και της Αναγεννησιακής περιόδου.

Τάσεις που παρατηρούνται: αφαίρεση, εγκατάσταση, φωτορεαλισμός, κολάζ.

 

 

 

Κινηματογράφος

Παρά την γενικευμένη κρίση στον χώρο, ο κινηματογράφος  δείχνει να αντέχει και να απέχει από τον κινηματογράφο του χθες. Ταινίες που προκαλούν με τις ιδέες τους, σκηνές που προβληματίζουν το άτομο και την κοινωνία και καθηλώνουν με τη ρεαλιστική ματιά τους θεωρούνται οι πρόδρομοι ενός κινηματογράφου ντοκουμέντο που δίνει έμφαση στο γιατί και όχι στο πως. Στην αιτία των πραγμάτων και όχι στη επιφάνεια τους. Οι νέοι κινηματογραφιστές έρχονται με ανατρεπτικές ιδέες αξιοποιώντας την σχετικά σύγχρονη τεχνογνωσία πάνω στο μοντάζ όπως και τεχνολογία για να μας βυθίσουν στον δικό τους υπερβατικό κόσμο των αισθήσεων. Ελίσσονται μεταξύ των διαστάσεων του χώρου (3D, 4D),  εκμεταλλεύονται τα drones και ξεπερνούν εύκολα τα εμπόδια που αντιμετώπιζαν οι πρωτεργάτες του χώρου.

Τάσεις: βιογραφία, prequels, dark movies, 3D, smartphone, virtual reality, animations.

Μουσική

Η μουσική δεν έχασε ποτέ την αίγλη της πόσο μάλλον σήμερα με το τεράστιο πλήθος καλλιτεχνών σε κάθε έκφανση της. Νέοι καλλιτέχνες στον χώρο της ηλεκτρονικής, soul, pop, jazz, rap κ.α. έρχονται να μιλήσουν για την αγάπη, το μίσος, την αλληλεγγύη, τον πόνο και όλα εκείνα τα συναισθήματα που πλημμυρίζουν κάθε γωνιά του σώματος μας. Έρχονται να μας θυμίσουν ή να μας κάνουν να ξεχαστούμε για λίγο αλλά και να μας ενεργοποιήσουν ή να μας οπλίσουν με δύναμη και ενέργεια. Οι στίχοι και η μουσική των νέων καλλιτεχνών πάλλονται μέσα μας κινητοποιώντας κάθε κομμάτι της ύπαρξης μας.

Χορός

Όλο και περισσότεροι νέοι χορογράφοι στρέφονται στον σύγχρονο χορό αναζητώντας όλες εκείνες τις ποιότητες που μόνο στην αφηρημένη του μορφή μπορεί το σώμα να εκφράσει. Αυτό, βέβαια δεν σημαίνει πως το κλασικό μπαλέτο καταργείται. Αντίθετα, αναβιώνει σε πολλά νέα είδη χορού αποδεικνύοντας τη ρευστότητα και τη σπουδαιότητα του ως βάση για τα είδη χορού που έπονται.

Τάσεις της εποχής: μπαλέτο, σύγχρονο, σουίνγκ, λατινικοί χοροί, jazz dancing

Graffiti

Το γκραφίτι αποτελεί μείζονα αμφιλεγόμενο όρο. Από τη μία θεωρείται τέχνη μα ταυτόχρονα χαρακτηρίζεται και ως  βανδαλισμός. Δεν έχει ηλικία και όμως οι νέοι αποτελούν πάντοτε την πλειονότητα στο συγκεκριμένο είδος.  Θεωρείται, κατεξοχήν τέχνη του δρόμου ενώ τιτλοφορείται, συχνά, ως υποκουλτούρα. Νέοι καλλιτέχνες κατόρθωσαν να αποδείξουν την αξία του μετατρέποντας το σε συλλογές μουσείων ή πουλώντας τα έργα τους έναντι εκατομμυρίων.

Τάσεις: αφηρημένο, blockbuster, fat cap, stencil, cartoon, 3D, sharp.

Μόδα

Οι νέοι σχεδιαστές διευρύνουν το φάσμα των ρούχων τους για έναν ευρύ και πολυδιάστατο κοινό που μέχρι σήμερα θεωρούνταν αποκλεισμένο και ίσως η παρουσία του να ήταν απαγορευτική στο ιερό της Μόδας. Αποδεχόμενοι την ανάγκη για κοινωνική αλλαγή δίνουν έμφαση στα plus size και unisex ρούχα ενώ παράλληλα αξιοποιούν την τέχνη καλλιτεχνών όπως ο Picasso, ο Rothko, ο Van Gogh αλλά και τα αρχαιοελληνικά μοτίβα και σχήματα δίνοντας εναλλακτικές πνοές στις πασαρέλες των οίκων.

Κλείνοντας, η τέχνη επαναπροσδιορίζεται συνεχώς χωρίς ποτέ να παραμένει στάσιμη. Αναπαράγεται μπροστά μας μόνο όταν της δίνουμε την ευκαιρία να αναδειχθεί.  Αυτή είναι το μέσο που γεφυρώνει το πολιτισμικό χάσμα που αντιμετωπίζουμε αυτή και ο σκοπός που έχει να επιτύχει μία αναπτυγμένη κοινωνία. Παράγοντας τέχνη γινόμαστε όλοι οι νέοι που κάποτε υπήρξαμε αναγεννώντας και ανακαλύπτοντας τον εαυτό μας σε όλες τις δυνητικές εκφάνσεις του.

 

 

 

Antonis Kitsios

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και σπουδάζει Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία. Αν τον ψάξεις να είσαι σίγουρος/η πως θα τον βρεις να τρέχει κάπου μεταξύ Εγνατίας και Τσιμισκή. Είναι πανταχού παρών όμως φέτος θα είναι εδώ αποκλειστικά για 'σένα ομορφαίνοντας λίγο παραπάνω τη ζωή σου με τα άρθρα του.
Close Menu