Εθελοντισμός: Όταν παίρνεις περισσότερα από όσα δίνεις!

Εθελοντισμός: Όταν παίρνεις περισσότερα από όσα δίνεις!

Γεωργία μίλησέ μας για τον εθελοντισμό!

«Πληρώνεσαι για όλα αυτά που κάνεις;«, ήταν η ερώτηση ενός φίλου μετά τις απανωτές μου απορρίψεις σε προτάσεις του για έξοδο λόγω των προετοιμασιών του TEDxUoM2018. «Δυστυχώς όχι«, απάντησα χιουμοριστικά και η συζήτηση τελείωσε εκεί.

Όσο περνούσε όμως η ώρα, τόσο περισσότερο το σκεφτόμουν. Σίγουρα κάθε εθελοντική δράση θα έχει να σου προσφέρει κάτι. Τα πιο σημαντικά: μοναδικές εμπειρίες, καινούριες γνωριμίες, τζάμπα φαγητό. Γιατί όσο αλτρουιστής και να είναι κάποιος πάντα θα χρειάζεται κάτι άμεσο και «χειροπιαστό» για να προσφέρει χρόνο και ενέργεια. Σου προσφέρει ακόμα φιλίες και παρέες που κάνουν την καθημερινότητα ένα μέρος από το οποίο δε θες πια να αποδράσεις, ηθική ικανοποίηση που επιτέλους βρήκες φιλίες και παρέες και αναμνηστικά μπλουζάκια για να θυμάσαι πού τις έκανες.

Προσωπικά, πριν την εμπειρία μου στο TEDxUniversityofMacedonia είχα συμμετάσχει και σε άλλες εθελοντικές δράσεις… ευτυχώς! Οπότε ήξερα τι νούμερο μπλουζάκι να παραγγείλω. Δε θα σας κρύψω πως χρειάστηκαν αρκετή ενέργεια και χρόνος ειδικά τους δύο τελευταίους μήνες. Όμως οι στιγμές που έζησα και τα άτομα που γνώρισα με αντάμειψαν και με το παραπάνω μάλιστα. Ο χρόνος μου αντικαταστάθηκε από φίλους, και η ενέργειά μου από γέλιο και χαρά. Η ικανοποίηση δε που νιώθει κανείς όταν τα άρθρα του βρίσκουν απήχηση είναι απερίγραπτη. Έτσι λένε τουλάχιστον οι υπόλοιποι bloggers.

Βέβαια εκτός από τα TEDx, οι ευκαιρίες που προσφέρει η Θεσσαλονίκη για εθελοντισμό καλύπτουν τα ενδιαφέροντα ακόμα και των πιο απαιτητικών κατοίκων της. Πρώτα-πρώτα οι φοιτητικές πανεπιστημιακές ομάδες καλούν το νεανικό κοινό να συμμετέχει σε μια τεράστια γκάμα δραστηριοτήτων. Για αυτές όμως θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο (spoiler alert). Έπειτα ας μην ξεχνάμε τα φεστιβάλ που διοργανώνονται κάθε χρονιά στην πόλη μας. Και μιας που το ΄φερε η κουβέντα (αν και εγώ την έφερα βασικά προς τα εδώ), μια ξεχωριστή εμπειρία είναι το TAF (Thessaloniki Animation Festival). Και δεν το λέω ούτε επειδή συμμετέχω σε αυτό ούτε επειδή δίνουν donuts στους εθελοντές. Αξίζει όμως να το δοκιμάσει όποιος ασχολείται με το animation ή θέλει απλώς να περάσει ευχάριστα το προτελευταίο ΠΣΚ του Οκτώβρη.

Μια ακόμη δράση που ιδιαίτερα αγαπώ είναι η ενημέρωση για τον μυελό των οστών και η εγγραφή εθελοντών δοτών. Είναι μια δράση όπου όλοι είμαστε εθελοντές και μέσα από αυτήν μπορεί να συναισθανθεί κανείς την ευαισθησία και την αλληλεγγύη των ανθρώπων. Και είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς με λίγο σάλιο και 5 λεπτά από το χρόνο σου μπορείς να δώσεις ελπίδα για ζωή σε κάποιον.

Εν τέλει, τώρα που το ξανασκέφτομαι, μπορεί να μην πληρώνομαι σε χρήματα, αλλά πληρώνομαι σε συναισθήματα. Και στο τέλος πάντα έχω περισσότερα από όσα είχα πριν. Ξέρω ότι οι φυσικοί θα το αμφισβητήσουν λόγω της αρχής διατήρησης της ενέργειας, αλλά μου αρκεί να πείσω τους υπόλοιπους…

Γωγώ μίλησέ μας για τον εθελοντισμό!

«Τελευταίο εθελοντικό που κάνω, το υπόσχομαι!», είχα πει κάποτε στη παρέα μου αλλά κανείς δε με πίστεψε. Ούτε εγώ η ίδια τον εαυτό μου. Σιγά-σιγά το ένα εθελοντικό πρόγραμμα έφερνε το άλλο. Και αν με ρωτήσεις αν θα τα ξανά έκανα, θα σου απαντήσω «προφανώς και ναι» !

Όλα άρχισαν όταν ξεκίνησα να φοιτώ στη πόλη της Θεσσαλονίκης. Όντας πρωτοετό (και ψαρωμένη) ξεκίνησα να ψάχνω τα πάντα στη πόλη. Η πρώτη μου απόπειρα έγινε στο Thessaloniki International Film Festival. Από εκείνη τη φορά κι έπειτα άλλαξαν όλα στη ζωή μου!

Κάθε Νοέμβρη και Μάρτιο που με έχανες που με έβρισκες, στο Φεστιβαλ θα ήμουν εθελόντρια. Μια δράση που έγινε θεσμός και μου φαινόταν ανήκουστο να μη συμμετάσχω εθελοντικά σε αυτόν τον οργανισμό που τόσο είχα αγαπήσει. Από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο μου (μάλλον) Φεστιβαλ ήμουν ένα από τα παιδιά της Δ.

Κάθε φεστιβάλ και μια ανάμνηση, ταινίες, ντοκιμαντέρ, συναισθήματα, άπειρες στιγμές χορού και γέλιων, απανωτά sold out και γνωριμίες. Κάθε χρόνο όμως το ίδιο άγχος «Τι χρώμα θα είναι τα μπλουζάκια φέτος;», όσο να πεις είχαμε σοβαρά προβλήματα.

Ακόμη θυμάμαι τη πρώτη ερώτηση που μου έκανε ένα απο τα staff της αποθήκης μου στη πρώτη μου ταξιθεσία. Με κοίταξε μέσα στα μάτια και ρώτησε «Ξέρεις να μετράς;», περιττό να σας πω πως ακόμη το θυμόμαστε και γελάμε. Τα πόστα μου στο Φεστιβαλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ήταν στις αίθουσες και στο λογιστήριο. Κάθε θέση είχε τη δική της γλύκα. Κάθε Φεστιβαλ που περνούσε το ένιωθα πιο δικό μου και πιο δικούς μου και τους ανθρώπους του. Σίγουρα όμως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν, κι έτσι επέλεξα το τελευταίο μου Φεστιβαλ να το κάνω τον περασμένο Μάρτιο. Δε σας κρύβω πως τη φετινή χρονιά που πήγα ως θεατής, πόνεσε λίγο. Ήθελα κι εγώ αυτό το ποντικί μπλουζάκι που χρόνια περίμενα!

Πέραν του ΦΚΘ έχω συμμετάσχει και σε άλλα Φεστιβάλ, όπως το Picnic Urban Festival και το Offside Festival που τα διοργανώνουν η ομάδα των Parenthesis, το Taratsa film Festivalκαι σε ημερίδες. Χαραγμένο μου έμεινε στη μνήμη το Picnic Urban Festival, αφού για πρώτη φορά είδα φοιτητές, οικογένειες, ηλικιωμένους να οργανώνονται για 3 μέρες ώστε να έρθουν με τα χαλάκια και τα snack τους για να παρακολουθήσουν ταινίες και να ακούσουν μουσική. Να ξεφύγουν από τη ρουτίνα της πόλης και να περάσουν σε μια άλλη καθημερινότητα.

Και για το τέλος άφησα και τη τελευταία μου εθελοντική δράση (μέχρι τώρα). Το TEDxUniversityofMacedonia. Σε αυτή την ομάδα συμμετείχα τους τελευταίους 8 μήνες στη θέση της Content Manager. Μια θέση που τολμώ να πω πως αρχικά με φόβισε αλλά κυρίως με ενθουσίασε. Μέσα από το TEDxUoM2018 δεν έλαβα μόνο γνώσεις για το πως είναι να δουλεύεις επαγγελματικά μέσα σε μια ομάδα αλλά κυρίως συναισθήματα.

Δε ξέρεις πως είναι να μοιράζεσαι τις ιδέες και τις απόψεις σου, να γνωρίζεις άτομα που έχουν ενδιαφέροντα στη ζωή τους, που διαθέτουν γνώσεις και επιθυμούν να τις μοιραστούν. Δε ξέρεις πως είναι να δουλεύεις τόσους μήνες με διαφορετικά άτομα και να πετυχαίνετε τους στόχους σας. Δε ξέρεις πως είναι το πρωινό της ημέρας του event και αυτή η χαρά που σε διακατέχει (που επιτέλους ήρθε αυτή η μεγάλη μέρα). Δε ξέρεις πως είναι να νιώθεις πιο γεμάτος από ποτέ μέσα σου.

Αυτή η εμπειρία ήταν ίσως μια από τις πιο ουσιαστικές μου μέχρι σήμερα. Προσπάθησα να μάθω πως είναι να εργάζεσαι με επαγγελματισμό, να μάθω και να βελτιώσω τα ελαττώματα μου, να δω τις δυνάμεις μου, να γνωρίσω άλλους ανθρώπους, να τους ακούσω και να φτάσω σήμερα να τους αποκαλώ οικογένεια. Υπερβολή λέτε; Θα σας απαντήσω πως όχι!

Είπα πολλά; Εμένα μου φαίνονται λίγα.

Ψάξε δράσεις στη πόλη σου και βγάλε κι εσύ τον εθελοντισμό που κρύβεις μέσα σου. Πίστεψε πως θα κερδίσεις περισσότερα και σε λίγο καιρό θα δείς τον εαυτό σου να αλλάζει. Θα χαρείς με το αποτέλεσμα! Εμένα από όλα αυτά μου έχουν μείνει αναμνήσεις, εμπειρίες, συναισθήματα, στιγμές, γνώσεις, ένας άλλος εαυτός και το σημαντικότερο οι φίλοι μου!

Αν το έχεις δοκιμάσει, συνέχισε. Αν πάλι πιστεύεις πως ήρθε η ώρα να σταματήσεις, μη το κάνεις. Απλά πάτησε ένα pause και πιάστο άλλη μια στη πορεία. Αν από την άλλη δεν έχεις κάνει ποτέ ή δε θες να κάνεις ξαναδιάβασε το άρθρο μας και δες με πόση λαχτάρα μιλάμε για τις εμπειρίες μας!

 

TEDxUniversityofMacedonia

Το TEDxUniversityofMacedonia είναι ένας θεσμός του Πανεπιστημίου Μακεδονίας που έχει ως σκοπό να προσφέρει βήμα σε ιδέες που αξίζει να ακουστούν και να αποτελέσει έναυσμα για αλλαγή και δράση σε όλη τη φοιτητική κοινότητα και ευρύτερα στο νεανικό κοινό της Θεσσαλονίκης.
Close Menu