Ένα δωδεκάχρονο αγόρι ενάντια στη δουλεία: Ικμπάλ Μασί

Ένα δωδεκάχρονο αγόρι ενάντια στη δουλεία: Ικμπάλ Μασί

Tης ‘Ελενας Ιωαννίδου

Συνήθως όταν ακούμε για ήρωες αυθόρμητα σχηματίζονται στο μυαλό μας εικόνες μεγαλόσωμων και πολύ δυνατών ανθρώπων, κατά τα πρότυπα των ηρώων της ελληνικής μυθολογίας. Αυτό γίνεται γιατί ξεχνάμε πως το μοναδικό χαρακτηριστικό που χρειάζεται κανείς για να μπορεί να αποκαλείται ήρωας είναι ένα: το θάρρος να κυνηγάει το όραμα του.

Η ιστορία του Ικμπάλ…

…ξεκίνησε όπως τόσων άλλων παιδιών ανά τον κόσμο. Γεννήθηκε το 1982 στο Πακιστάν και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του μαζί με την οικογένεια του. Η συνέχεια όμως διέφερε από τον τρόπο που θα έπρεπε να μεγαλώνει ένα παιδί. Το μικρό αγόρι πουλήθηκε στην ηλικία των τεσσάρων ετών σε έναν έμπορο χαλιών για να μπορέσουν οι γονείς του να δανειστούν χρήματα ώστε να παντρέψουν το μεγαλύτερο αδερφό του. Το δάνειο είχε αξία 600 ρουπίες, δηλαδή περίπου 12 ευρώ. Αυτή ήταν και δυστυχώς παραμένει μια συχνή πρακτική σε χώρες όπως η Ινδία και το Πακιστάν.

Έτσι, λοιπόν, αντί ο Ικμπάλ να παίζει με τους συνομηλίκους του και να πηγαίνει σχολείο, ήταν αναγκασμένος να δουλεύει καθημερινά για 12 ώρες, αλυσοδεμένος, δένοντας κόμπους χαλιών, χωρίς διαλείμματα. Το φαγητό ήταν ελάχιστο, για να διατηρηθεί μικρόσωμος, καθώς τα λεπτά δάχτυλα ήταν καλύτερα για τη δουλειά. Φυσικά, οι συνθήκες του χώρου εργασίας δεν ήταν και οι καλύτερες. Δούλευε σε ένα υπόγειο μαζί με πολλά παιδιά, με ελάχιστο φως και με μονίμως κλειστά παράθυρα για να μην αλλοιώνεται το μαλλί που χρησιμοποιούταν για τα χαλιά. Το παραμικρό παράπτωμα τιμωρούταν με ξυλοδαρμό ή εγκλεισμό σε σκοτεινά υπόγεια.

Ο δρόμος για την ελευθερία

Ωστόσο, όλες αυτές οι αντίξοες συνθήκες δεν στάθηκαν αρκετές για να κάμψουν το φρόνημα του. Παρά το σκοτάδι του υπογείου, τα όνειρα του αγοριού παρέμεναν πολύχρωμα και η επιθυμία του για ελευθερία ολοένα και φούντωνε. Μολονότι ήταν δέκα ετών, είχε το μισό ύψος από τα παιδιά της ηλικίας του και πολλά άλλα προβλήματα υγείας, κατάφερε να το σκάσει. Αποφάσισε να καταγγείλει το αφεντικό του στην αστυνομία, όμως οι αστυνομικοί δωροδοκήθηκαν και ο Ικμπάλ επέστρεψε στο ταπητουργείο. Ούτε αυτή η φοβερή αποτυχία κατάφερε να τον σταματήσει. Μερικούς μήνες αργότερα το έσκασε ξανά και αυτή τη φορά δεν είχε εισιτήριο επιστροφής στη σκλαβιά.

 

Η προσφορά του στον κόσμο

Προκειμένου να βοηθήσει τον εαυτό του και τα άλλα παιδιά κατέφυγε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Πακιστάν για την Εκμετάλλευση της Παιδικής Εργασίας. Θέλοντας να αναπληρώσει το χαμένο χρόνο κάλυψε την ύλη τεσσάρων σχολικών τάξεων σε δύο έτη. Όπως κάθε γνήσιος ήρωας, ο Ικμπάλ ήθελε να βοηθήσει τον κόσμο γύρω του. Πιο συγκεκριμένα ήθελε να βοηθήσει παιδιά που όπως κι εκείνος δούλευαν παράνομα κάτω από φοβερές συνθήκες. Έτσι, εξαπέλυσε εκστρατεία εναντίον του κυκλώματος παιδικής εργασίας. Ταξίδευε σε όλο το Πακιστάν κάνοντας καταγγελίες εναντίον εργοδοτών που εκμεταλλεύονταν ανηλίκους. Παράλληλα, με τη βοήθεια διαφόρων οργανώσεων τρύπωνε κρυφά σε παράνομα ταπητουργεία και τραβούσε φωτογραφίες παιδιών που εργάζονταν σε αυτά. Με αυτούς τους τρόπους οδήγησε στο κλείσιμο πολλών ταπητουργείων και έσωσε πάνω από 3000 παιδιά από την εξαθλίωση.

 

Ο Ικμπάλ Μασί δεν ήταν ούτε μεγάλος, ούτε δυνατός· ήταν όμως ένας πραγματικός ήρωας που ύψωσε το μικρό του ανάστημα απέναντι στο τεράστιο και τρομακτικό σύστημα της αγοραπωλησίας και της εκμετάλλευσης ανηλίκων.

Η παρακαταθήκη του μικρού Ικμπάλ

Όπως ήταν αναμενόμενο η ακτιβιστική του δράση του δημιούργησε πολλούς εχθρούς που απειλούσαν τη ζωή του. Ο μικρός θαρραλέος ήρωας αγνόησε την κάθε απειλή και δέχτηκε το 1994 το βραβείο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων Reebok. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια παγκόσμια περιοδεία με επισκέψεις σε σχολεία και ομιλίες κατά της παιδικής σκλαβιάς. Σύντομα καθιερώθηκε ως παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα εναντίον της παιδικής εργασίας.

Το 1995 επέστρεψε στο Πακιστάν για να γιορτάσει το Πάσχα με την οικογένειά του. Εκείνο το Πάσχα ήταν το τελευταίο που θα γιόρταζε ποτέ ο Ικμπάλ, καθώς δολοφονήθηκε από πυροβολισμό. Μολονότι αποτελούσε κοινό μυστικό πως πίσω από τη δολοφονία βρισκόταν η μαφία των χαλιών οι εκτελεστές και οι εντολείς δε συνελήφθησαν ποτέ.

Η δολοφονία του δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Τρεις μέρες μετά το θάνατό του εκατοντάδες παιδιά διαδήλωσαν στους δρόμους της Ινδίας, ενώ ταυτόχρονα στις ΗΠΑ στήθηκε καμπάνια σε όλα τα σχολεία με σκοπό τη συλλογή δωρεών για την ανέγερση σχολείων. Δέκα χρόνια μετά το θάνατό του είχαν συγκεντρωθεί χρήματα για την ανέγερση οκτώ σχολείων σε όλο τον κόσμο.

Σήμερα…

Η ιστορία του Ικμπάλ συνεχίζει να συγκλονίζει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Το μικρό αγόρι αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη πως η ιστορία του Δαβίδ που νίκησε το γίγαντα Γολιάθ μπορεί να είναι αληθινή.

«Αυτοί που έχουν θάρρος και πίστη δεν θα πάνε ποτέ χαμένοι», είχε πει η Άννα Φρανκ και αυτό μας διδάσκει και το παράδειγμά του Ικμπάλ.

Ακόμα και αν νομίζουμε πως είμαστε μικροί και αδύναμοι μπορούμε πάντα να καταφέρουμε το αδύνατο και να κατακτήσουμε τα όνειρά μας, όπως ακριβώς είχε κάνει ένα μικρό αγόρι από το Πακιστάν.

TEDxUniversityofMacedonia

Το TEDxUniversityofMacedonia είναι ένας θεσμός του Πανεπιστημίου Μακεδονίας που έχει ως σκοπό να προσφέρει βήμα σε ιδέες που αξίζει να ακουστούν και να αποτελέσει έναυσμα για αλλαγή και δράση σε όλη τη φοιτητική κοινότητα και ευρύτερα στο νεανικό κοινό της Θεσσαλονίκης.
Close Menu